Recensie: De man van Venus, Daniël Meyer – 2,5 ster

Daniël Meyer | De man van Venus
Paperback | 220 pagina’s | € 18,95
ISBN 978-94-92221-22-3
Futuro Uitgevers | 2015

Vliegtuigbouwkundige Daniël Meyer schreef met De man van Venus zijn eerste thriller. De Venus uit de titel is een nieuwe drug die op het punt staat de markt op te gaan. De ontwikkelingen rondom Venus, dat na een ingewikkeld teelproces de goede eigenschappen van cannabis en cocaïne combineert, wordt door grote en kleine spelers op de voet gevolgd en zij verzanden in een wedloop om de eerste te zijn die het in handen krijgt. Hoofdpersoon Daan – Daniël – Meyer erft na de moord op zijn goede vriend en teler van de nieuwe drug, Leo, diens zakenimperium inclusief alles wat met Venus te maken heeft. En daar beginnen uiteraard de onvermijdelijke problemen voor Daan Meyer.



De plot van De man van Venus is best aardig en doet in combinatie met stijl denken aan Clive Cussler – ook hoofdpersoon Daan Meyer heeft iets weg van Cusslers Dirk Pitt – maar wordt ondergesneeuwd door een veelheid aan personages die bij introductie doorgaans in hoogstens één zin worden neergezet. Daarbij leiden de namen (Els en Eva, Sue en Sophie, Mark en Mike) soms tot extra verwarring; bij het opvoeren van zoveel karakters is het raadzaam meer variatie in namen aan te brengen.

Daarnaast heeft schrijver Meyer zich op de dialoog gestort, wat dapper is omdat het – ook voor meer ervaren schrijvers – een bekend struikelblok is. Het resultaat is dan ook geen onverdeeld succes. Meyer lijkt tips als ‘schrijf het gesprek op zoals het in het echt gevoerd zou worden’ iets teveel ter harte genomen te hebben. Er is namelijk toch nog een verschil tussen het schrijven van spreektaal en spreektaal letterlijk opschrijven. Het laatste is wat Meyer met groot enthousiasme heeft gedaan, met tot gevolg puberale zinnen zonder onderwerp en verwarrende palavers tussen teveel personages waarin de praatstok zo snel wordt doorgegeven dat de lezer naderhand confuus is als een flipperkastballetje na tien rondjes spelen.

Als het lukt bovenstaande ergerniswekkende puntjes te negeren, is De man van Venus best een vermakelijk boek, want met vaart geschreven. Meyer heeft inmiddels een vervolg geschreven (Het masker van Venus, 2016) waarin hij zich hopelijk meer heeft laten leiden door een andere welbekend adagium, ‘less is more,’ en als het meezit ook nog de onduidelijkheden van het eerste deel heeft kunnen verhelderen.

Boekrecensies

De nieuwste recensie van een luchtvaartboek vind je elke andere woensdag in de boekenrubriek.

About Anne Bakker

Anne Bakker
Recensent. Anne is MA in Book & Digital Media (Universiteit Leiden) en is soms op de spottersplaats bij Schiphol te vinden, uitsluitend als de patatkraam er staat. Anne is verantwoordelijk voor de boekenrubriek.