Ik hang besluiteloos tegen de picknicktafel van Cees Quist. In for anything. Ik twijfel of ik naar huis zal gaan, of de al wat rozige zon boven het kerkje van Loosdrecht nog wil zien veranderen in een bloedrooie. The golden hour of the day.
Cees wil z’n nieuwe Cardinal-177 niet naar buiten halen voor een proefvluchtje, heeft hij net gemeld. Terecht misschien, want zo’n joekel breng je niet op gang om de verveling van Goof Bakker te verdrijven.
Ik heb geluk. Hendrik Jan van Overvest komt aanwandelen. “De intercom van mijn CAP werkt niet lekker, heb je misschien zin om even mee te gaan testen?” De bekende dovemansoren!
We doen samen de walkaround, en ik werp een blik op de bijzondere spaghetti-uitlaat. HJ ziet me kijken: “Die is ontwikkeld door de uitlaatfabrikant van Renault Formule 1, die zelf ook een CAP vloog. Maar de Franse autoriteiten stonden de aanpassing niet toe. De Nederlanders waren soepeler, gelukkig. Dat was nog in de tijd voor EASA… Ik mocht er eentje monteren. Vanwege het lagere geluidsniveau.”
We mopperen te veel op die jongens van het IL&T, bedenk ik me, terwijl we in een opmerkelijk-stille full power take off gaan. Die uitlaat is een wondertje. Nog voor de nieuwe perfo-matten op EHHV hupt de scharlaken Française al de baan af. Is in een oogwenk hoog boven de Hoorneboegse Heuvel, die ik al zo vaak te dicht onder mijn eigen vleugels heb gezien.
Het vliegweer is niet optimaal, want erg heiig. Mooi is het wel: de late zon geeft een lichtgetinte glinstering aan de nevelslierten. Wenn sich die Späte Nebel drehen, zei Lilli Marleen al. Hendrik Jan draait óók: een moeiteloze een barrel roll, als was het met de knuppel tussen twee vingers. Ik volg alle inputs nauwlettend, want zo’n mooie manoeuvre wil ik zelf binnenkort ook gaan trainen. En dan is het nauwkeurig observeren van de meester natuurlijk uiterst leerzaam. Daarna een perfect stall turn, recht boven het stilstaande verkeer op de A27. Wat een rust, en wat een elegantie! Zeker voor wie de Sturmovik-achtige Yak-52 gewend is, met zijn schuddende en grommende Vedeyenev.
Terug bij het pompstation wijs ik Hendrik Jan op het merkwaardige lampje van de stall warning: “Niks zeggen!” zeg ik: “Volgens mij komt dat uit een Citroen DS!”. Blijkt te kloppen. Rond en rood. Het thema van de avond. Want de herfstige avondzon is dat inmiddels óók geworden.
Goof Bakker
