“Leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker”, zo stelt de Belastingdienst. Onzin. Het kan namelijk veel leuker!
Je denkt nu misschien dat het me niet zal lukken om een bruggetje te slaan tussen de Belastingdienst en de luchtvaart, maar niets is minder waar. De luchtvaart geeft namelijk een heldere en vermakelijke inkijk in wat er met ons belastinggeld gebeurt.
Zo plaatste de Australische luchtmacht in 1963 een mega-order voor de F-111, een tactische jager-bommenwerper, die op dat moment nog slechts bestond op de tekentafel. Deze beslissing bleek aanzienlijk minder tactisch dan het vliegtuig, want al snel kwamen grote ontwerpfouten aan het licht. Daarom konden de eerste toestellen pas in 1973 afgeleverd worden, tegen een aanzienlijk hogere prijs dan verwacht. De media smulden van blozende politici, die zich stamelend uit een benarde positie probeerden te praten. Tevergeefs, want in dezelfde periode was er nog een ander (ook door de belastingbetaler gefinancierd) initiatief, dat op nagenoeg identieke wijze volledig uit de hand liep: het Sydney Opera House. Sindsdien wordt de F-111 hier het Flying Opera House genoemd.
Toen de F-111 eenmaal door het Australische luchtruim schoot, bleek de aanschaf echter een schot in de roos. Niet alleen vanwege de robuustheid van het vliegtuigtype, dat pas in 2010 werd uitgefaseerd. De F-111 werd dus bijna veertig jaar lang ingezet! Moeilijk vol te houden dat hier belastinggeld over de balk gegooid zou worden door niet elke drupje levensduur uit het materieel te knijpen.
Een belangrijke reden voor het succes van de F-111 bleek, gek genoeg, de nozzle om brandstof te lozen, die zich tussen de twee straalmotoren bevindt. Hierdoor kon het toestel een dump and burn procedure uitvoeren. Dat betekent dat brandstof wordt geloosd terwijl de naverbranders ingeschakeld staan. Het resultaat is een vliegende vlammenwerper! Een volledig zintuiglijke ervaring: als je dit een keer hebt gezien, gehoord en geroken, begrijp je meteen waarom de F-111 een publiekslieveling werd.
Als je een beetje bekend bent met Australië, dan weet je dat je ons altijd wakker kunt maken voor gemotoriseerd spektakel – te land, ter zee en in de lucht. Ik kan je uit persoonlijke ervaring verzekeren dat waar het brute kracht en rauw geweld betreft de F-111 elke Formule 1 wagen of powerboat mijlenver achter zich laat.
En het kan nog veel leuker! Al dit moois is namelijk niet slechts weggelegd voor de tweekoppige bemanning van de F-111 (de vlieger en navigator zaten in dit toestel overigens naast elkaar). Iedereen mag meegenieten, want de F-111 was een welkome gast op vliegshows en andere grote evenementen, zoals het Riverfire evenement in Brisbane of de Formule 1 race hier in Melbourne. En dat betekent gratis genieten, want de machines voerden hun kunsten uit tussen de wolkenkrabbers van de stad. Jawel, ook dat kan hier!
De F-111 is inmiddels vervangen door de Super Hornets. Geen dump and burn meer, helaas. Maar ook de nieuwe toestellen hebben meer dan voldoende noten op hun zang om kippenvel te veroorzaken en de lucht uit je longen te trekken.
Vanuit luchtmachtkringen hoor ik overigens zo nu en dan geluiden dat er nog een paar F-111 toestellen en vliegers current worden gehouden voor ‘speciale gelegenheden’. Ik bid dagelijks op mijn blote knietjes dat dit gerucht op waarheid berust.
Kijk, als een overheid met onze belastingcenten een solide defensie apparaat onderhoudt, dat ook nog eens dit soort spektakel biedt, dan wordt het bijna leuk om belasting te betalen!
Ik weet dat jullie in Nederland een aantal geweldige vliegshows hebben. Ik denk dat de kans op een gratis F-16 demo boven de Amsterdamse grachten jammer genoeg vrij klein is. Om je toch mee te laten genieten van het soort ongein waar we Down Under zo van houden, sluit ik graag af met dit linkje naar een YouTube video. Een sponsorboodschap namens de Australische belastingbetaler: zet het geluid lekker hard!
