Voor een reportage* over de Thaise en Cambodjaanse luchtvaart zat ik afgelopen tijd in die landen. Op 22 maart zocht ik na de lunch mijn werkplek weer op. Het was iets na tweeën lokale tijd, dus iets na 08:00 in Europa en mijn telefoon ontplofte bijna. De aanslagen in Brussel.
Al snel werd duidelijk wat er aan de hand was: meerdere zelfmoordterroristen waren (onder andere) de luchthaven Brussel binnengelopen en hebben in de vertrekhal bommen tot ontploffing gebracht. Bij een luchthaven denk je direct aan de diverse beveiligingen en controles. Maar inchecken kan zonder eerst gecontroleerd te worden. Op de meeste vliegvelden dan, bedacht ik me ’s avonds. In het land waar ik verbleef gaat dat anders.
Ingangscontrole
Op een aantal vliegvelden in Thailand moet je eerst door de security voordat je in de vertrek/aankomsthal komt. Het lijkt op de bekende security check waarbij de koffers en tassen gescand worden en personen door een poortje gaan. Alle tassen en koffers krijgen een sticker over de sluiting heen: ‘Security Checked’. Hoewel de controle wat makkelijker gaat dan bij de ‘echte’ security krijg je er waarschijnlijk niet zomaar een bomgordel of iets dergelijks door.
Daar tegenover staat dat het passagierscomfort nóg meer verlaagd wordt. Het is immers een extra controle, na inchecken doorloop je hetzelfde systeem als overal ter wereld. Ook zijn er slechts enkele ingangen waar je door naar binnen kan en de rijen kunnen behoorlijk oplopen. Het wordt het zoveelste wacht-, schuifel- en irritatiemoment bij vliegen. En dan ben je nog niet eens in de vertrekhal.
©Upinthesky.nl
Verschillen
We troffen dit systeem aan op Chiang Mai, Chiang Rai en Phuket Airport. Bangkok Don Muang Airport kent een systeem dat je wel de vertrekhal in kan lopen, maar om bij de incheckbalie’s te komen moet je gecontroleerd worden. Het grootste en drukste vliegveld, Bangkok Suvarnabhumi, had dan weer geen enkele check bij binnenkomst. Vanwaar de ogenschijnlijke willekeur is niet duidelijk geworden.
Er is meer gediscussieerd over verder aanscherping van beveiliging. Wat Brussel eens te meer heeft aangetoond dat niet alleen de luchtvaart een doelwit is. In Bangkok wordt de metro ook gecontroleerd. Of eigenlijk moet je zeggen: “gecontroleerd”, met hele grote aanhalingstekens. De beambte bij de ingang wil in je tas kijken, maar als je die niet zelf opendoet en alleen neerzet geloven ze het wel. Ook met een bomgordel loop je zo naar binnen. En als een metro leegstroomt is de beambte al helemaal nergens. Als het lukt om van de duizenden mensen in een paar tassen te kijken is het een mooie score.
Hilarisch
Bijna hilarisch was de beveiliger van een winkelcentrum waar we in de garage wilden parkeren. Hij wilde toch echt in de achterbak van de auto kijken. Hoewel het iedere keer een aantasting van je privacy is, doe je het toch maar. Kofferbak open, kon hij mooi de koffers en tassen zien die erin lagen. Zag er goed uit die buitenkant van de koffers, vond hij: rijd maar door…. Kijk dan gewoon niet.
Ook op de luchthavens van Thailand lijken de beambten te snappen dat het onbegonnen werk is. Tuurlijk, iedereen die door de ingang met beveiliging loopt wordt gecontroleerd. Als de sticker die je krijgt verbroken is, gebeurt er niks. En door een uitgang kan je ook makkelijk naar binnen glippen, zo viel op Chiang Mai te zien. Scheelt weer irritatie. En dat zijn enkele voorbeelden die je als gewone reiziger al ziet. Kun je nagaan wat er kan voor iemand die kwaad wil… In Thailand is het een schijnveiligheid, maar dat kan natuurlijk ook anders gaan.
Thailand laat zien dat het onbegonnen werk is iedereen op elke drukke plek te gaan controleren. Moet het dan op een luchthaven wel? Omdat het een luchthaven is?
[su_spacer size=”40″]
*Up in the Sky heeft daar de belangrijkste vliegvelden en maatschappijen geëvalueerd en zal daar binnenkort verslag over doen.
