LongreadNieuwsRubrieken

Luchtvaartverhalen: Dan Cooper | Longread

Vraag één van je opa’s of hij nog een bekend luchtvaartverhaal kent en hij lepelt er zo een stuk of wat op. Verhalen die je niet zo snel vergeet en waarvan sommigen zelfs het huidige vliegen beïnvloed hebben. Up in the sky doet zoals ze dat in Amerika noemen een ‘ walk down memory lane’. Komende periode zullen er verhalen de revue passeren die de huidige luchtvaart veranderd hebben. Of gewoon verhalen die onze fantasie prikkelen. We trappen af met een stukje geschiedenis dat tot op de dag van vandaag nog steeds een mysterie blijft. Of toch niet…?

Rwr727tail
Boeing 727 met uitklapbare trap © R. W. Rynerson

Er zijn van die verhalen die je blijven fascineren. Het brengt de Miss Marple of Hercule Poirot in ons naar boven. Zo ook het raadsel rond D.B. Cooper. Een beroemde Amerikaanse luchtvaartkaper die een onmogelijke actie onderneemt.

Bom aan boord
Op 24 november 1971 stapt een keurig geklede man aan boord van een Boeing 727-100. Het toestel met vluchtnummer 305 van Northwest Orient Airlines stijgt op vanaf de luchthaven van Portland, Oregon. Richting Seattle. De man heeft een enkele reis gekocht onder de naam Dan Cooper. Hij loopt naar het achterste deel van het toestel en gaat zitten op stoel 18C. Niets aan de man doet vermoeden dat hij kwaad in de zin heeft. Hij draagt een zwart pak met een dunne stropdas en heeft een zwarte zonnebril op. Zijn haar netjes gestyled. Een echte heer om te zien. Zijn bagage is een zwarte koffer die hij mee de cabine in neemt. Hij bestelt een bourbon en soda. Nadat het vliegtuig in de wolken verdwijnt, geeft de man een briefje aan één van de stewardessen. Florence Schaffner, die op de jump seat zit, denkt dat het om een zoveelste versiertruc gaat en stopt het briefje in haar tas. Waarop de man reageert: “U kunt het briefje maar beter lezen mevrouw, want ik heb een bom bij me.” Bij het zien van een batterij en gekleurde bedrading in zijn koffer weet ze dat het menens is. Ze twijfelt geen moment en neemt hem serieus.

© FBI
Gevonden losgeld © FBI

Losgeld
Hij klapt de koffer dicht en eist $200.000 (in briefjes van twintig), vier parachutes en een brandstof truck in Seattle die het toestel tankt voordat het weer vertrekt. Schaffner geeft zijn eis door aan de piloot, William Scott. Om de 36 andere passagiers niet bang te maken, wordt omgeroepen dat de vlucht enige vertraging heeft door een ‘minor mechanical difficulty’. Scott neemt contact op met Seattle- Tacoma Airport air traffic control waarna alle betreffende autoriteiten gealarmeerd worden. Na de landing overhandigt Al Lee, operations manager van Northwest Orient Airlines, het losgeld in een rugzak met de parachutes aan stewardess Tina Mucklow. Vervolgens verzoekt hij alle passagiers en het cabine personeel behalve Mucklow, de piloten en een technicus, het toestel te verlaten. Cooper moet een luchtvaartkenner zijn, want hij vraagt de cockpit crew na het tanken naar het zuidoosten te koersen, richting Mexico. Met een minimum snelheid van rond de 100 knopen (190 km/h) op een hoogte van maximaal 10.000 voet (3.000 m). Hierdoor zou het vliegtuig net niet in een stall terecht komen. Met het landingsgestel uit en de wing flaps op vijftien graden. Eenmaal airborne verzoekt Cooper Mucklow naar de cockpit te gaan en de deur te sluiten. Rond de klok van 8 uur ’s avonds brandt het lampje van de achterklep. De luchtdruk verandert en Cooper waagt een sprong in het diepe.

© U.S. Federal Government
Opsporingsbericht FBI © U.S. Federal Government

Skelet
Niets maar dan ook niets werd gevonden tijdens een intensieve zoektocht in het gebied waar Cooper zou zijn geland. Er volgde een klopjacht onder de naam NORJAK door de FBI. Van Clark County tot aan Cowlitz County in de staat Washington. Alle mogelijke betrokken personen werden geïnterviewd. Ook dit leidde niet naar Cooper. Tot in de lente van 1972. Twee bewoonsters uit Clark County troffen tijdens een wandeling een skelet aan. Ze meldden dit aan de autoriteiten maar helaas bleek ook dit niet om Cooper te gaan. Het ging om een meisje dat weken ervoor ontvoerd en vermoord was.

Misverstand
De kaper kocht zijn vliegticket op naam van Dan Cooper. Tijdens het onderzoek verhoorde de FBI ene D.B. Cooper omdat zij alle opties wilden natrekken. Dus ook in het geval dat de man zijn echte naam zou gebruiken. Dit werd door de media opgepikt en zo ontstond er verwarring.

Theorieën
Het enige dat buiten het vliegtuig gevonden is van de wereldberoemde kaper is wat losgeld (door een jongen gevonden in 1980) en de instructiekaart van de vliegtuigtrap. Binnen het vliegtuig zijn stropdas met speld, zijn vliegticket en een deel van de parachutes. Ondertussen fantaseert men erop los en zijn er vele theorieën. Ook zijn er een aantal verdachten ondervraagd die op enige wijze een link hadden met de kaper. Uit onderzoek bleek achteraf dat zij geen van allen Dan Cooper konden zijn.

© Gouvernement Fédéral des États-Unis
Verouderingsfoto van de kaper © Gouvernement Fédéral des États-Unis

Mysterie
Tot op de dag van vandaag blijft deze cold case een mysterie. 100 Verdachten zijn ondervraagd, het hele onderzoeksgebied is uitgekamd, serienummers van de biljetten zijn aan het publiek gepresenteerd en alle betrokken personen zijn geïnterviewd. Het heeft niets opgeleverd. De FBI heeft dan ook besloten om de zaak te sluiten na 45 jaar. Deze zaak verdient een plek in de geschiedenisboeken. Maar blijft ook fascineren. Wie die man toch was. Hoe hij het voor elkaar heeft gekregen. En waarom hij nooit is gevonden. Misschien bestaat hij helemaal niet. Wie zal het zeggen…

 

 


Bronnen: FBI, Wikipedia, The New York Times, YouTube

Tags

Saskia Roelofs-van Velsen

Redacteur. Saskia studeerde communicatie en is gefascineerd door de luchtvaart. Leest eerder luchtvaartbladen dan vrouwenglossy’s. Met haar longreadartikelen neemt Saskia de lezer mee de diepte in, bij diverse (luchtvaart) onderwerpen.
Back to top button