Precies vandaag, maar dan in 2014, nam ik een lesje watervliegen bij Bob Brown in Winter Haven. Geen rocket science, niet extreem kostbaar, wel ontzettend leuk om te doen.
Essentie is dat je in plaats van één opeens twee roteermomenten hebt. Het eerste om de drijvers in plané te krijgen, het tweede om ze uit het water te tillen.
En bij de landing is het moment van afvangen (bij een normaal vliegtuig ook één van de uitdagingen) een puntje. Hangt samen met het feit dat je zonder peripheralvisual cues, zoals de breedte van de landingsbaan, lastig hoogte kunt schatten.
Dit is zelfs vrijwel onmogelijk bij zogenaamd glassy water. Die omstandigheid, bij volkomen windstil weer, kan ronduit gevaarlijk zijn. Komt natuurlijk relatief weinig voor, dus het is puur toeval als je die tijdens de training treft.
Daardoor wordt het in pakweg twee à drie dagen te halen diploma in mijn ogen ietwat twijfelachtig.
Goof Bakker
[email protected]
