Als schoolkinderen op afstand kunnen leren, en als doktoren op afstand diagnoses kunnen stellen, dan moeten tulpenboeren ook op afstand tulpenbollen kunnen verkopen.
Maar dat willen ze niet. Want het doel van zakenreizen is om de persoonlijke relaties te versterken. Dat kan via een keurig etentje, na de verplichte power point. Of door met je zakenrelaties te gaan boemelen. De beest uithangen. De bloemen buiten zetten. Eens flink door het lint gaan. Aan de lampen te gaan hangen.
Nou kun je een heel eind komen met Microsoft Teams, maar dàt kan digitaal niet.
Voor de airlines is er gelukkig een lichtpuntje: dit soort reizen kun je schandalig duur maken. Fiscaal-aftrekbare pret is namelijk een zeer prijs-inelastisch goedje. Daar kun je voor vragen wat je wilt. Vraag dat maar aan Theo Heuft.
O ja, nog iets over Covid: sommigen denken: oké, we hebben een tijdje honderdtachtig gereden met onze Ferrari’s, nu gaan we een tijdje honderd rijden met Opel Astra’s. Helaas, kan niet. Want een Ferrari wordt niet van de ene dag op de andere een Opel. Bedrijfsmodellen zijn gebaseerd op omzetcijfers. Qua locatie, apparatuur, infrastructuur.
Starbucks kan niet – op een lager pitje – draaien op driehonderd bekers koffie per dag. Dat moeten er tweeduizend zijn. KLM kan niet draaien op veertig man in een vliegtuig voor tweehonderd.
Bij lagere aantallen loopt het zaakje niet langzamer: het loopt gewoon nìet. Vergelijk het met good old aerodynamics: je kunt wel langzamer gaan vliegen, maar onder de stall speed flikker je gewoon uit de lucht.
Goof Bakker
Additional facts
Schaalverkleining is bij een airline een lastige. Een B737 van tweehonderd stoelen ombouwen naar tachtig? En de ticketprijs voor Londen (weer) naar de 650 euro van vóór 1979 brengen? Met vier vluchten per dag, in plaats van veertien? Kan wel, maar is een heel andere KLM. Maar misschien is dàt uiteindelijk wel het gevolg van de Corona: de terugkeer van de elite, de nieuwe welgestelden. Die vliegen èn eten en drinken en slapen buiten de deur, terwijl het overgrote deel van de bevolking thuis zit, in familieverband. Op uitkeringsniveau, en dus al helemaal meer niet in staat om de twee-a-drie keer zo duur geworden pretjes te betalen.
Een wederzijdse wurggreep: de airlines zijn voor een flink deel afhankelijk van het feit dat bij aankomst allerlei vormen van horeca klaarstaan voor de pax. Ik kan me goed voorstellen dat Starbucks over vijf jaar niet meer bestaat. Evenmin als Subway, Holiday Inn en VanderValk. De horecacijfers zijn desastreus, stond laatst in de Telegraaf. Als dit zo doorgaat overleeft tachtig procent de kerstdagen niet eens.
Voor de goeie zaak is wat ondeugend kartellen in dit geval misschien ook een aanrader. Durf te wedden dat de Europese Commissie, gezien de omstandigheden, wel een oogje zal toeknijpen, en daar wellicht zelfs een instemmend knipoogje van zal maken. Alles, als Otto Normalverbraucher maar niet bij hoeft te springen.
Proeflezer Hans: “Een zakenreis is fiscaal aftrekbaar, deze vervolgens zwaar belasten? Daar moeten een deskundige zich maar eens over buigen.”
Proeflezer Goof: “Alles heeft twee kanten. Een voorbeeld van het tegendeel zie ik hier op Teuge: een parachutistenclub met twee Cessna Caravans. Die mochten opeens maar zes parachutisten bevatten, in plaats van twintig. Maarrrr…die betaalden prompt elk wel veertig euro voor een sprong, in plaats van twintig. Gokje: als je ze zestig laat betalen heb je nog steeds klanten. Omloopsnelheid kan zelfs wat hoger, want de kisten klimmen sneller! Alleen: de heftruckchauffeur van de IKEA (€1600) kan niet meer parachutespringen, laat staan de ontslagen barkeeper van Café Knol (€1000). Maar de software supporter van Bol.com (€2800) lacht om die zestig piek, en maakt opeens vijf sprongen per dag in plaats van vier. Ik zei grapshalve tegen een medewerker: misschien hebben jullie jarenlang een verkeerd businessmodel gehanteerd! “Ja”, zei die: “Alleen kan nu alleen de succesvolle IT’er zich nog permitteren om parachute te springen, en jan-met-de-pet niet meer.”
Proeflezer Bastian: “Heel interessant idee wat je presenteert, dat we door corona misschien wel tijdelijk naar situatie gaan, waar alleen de rijken kunnen profiteren van de luxes waar we allemaal aan gewend zijn geraakt. Toch denk ik, dat dit maar een tijdelijke zaak gaat zijn. Zodra het weer mogelijk is, gaat iemand toch weer proberen het voor zoveel mogelijk mensen beschikbaar te maken, om in die markt te tappen. Over de horeca maak ik me minder zorgen. Ik was dit weekend met mijn Duitse vriendin in Groningen en ze was heel verbaasd hoe vol het was. En nergens mondkapjes. In Duitsland moet je in elke winkel een masker op. Maar in Groningen was het zo druk als ‘t gewoonlijk ook is. Rijen voor de kassa bij kledingwinkels en de terrasjes en cafés zaten lekker vol. Dat genot laat de Nederlander niet van zich afpakken blijkbaar, nu maar hopen dat het met corona niet helemaal weer de verkeerde kant op gaat. Wat ik me echt afvraag, is of er structureel iets gaat veranderen. Wat we over tien jaar nog zien en waarvan we zeggen: ja dat komt door Corona. Misschien gaan we af van het handen schudden en naar een kleine buiging zoals in Azië. Maar ik las laatst wat over de Spaanse griep honderd jaar geleden, en destijds waren de maatregelen verrassend hetzelfde. Geen handen schudden. Mondkapjes op. Thuisblijven als je ziek bent. En daarvan is niks echt blijven hangen. Wat denk jij?”
Proeflezer Jerry: “De KLM heeft juist altijd het imago gehad van de luchtvaartmaatschappij voor de elite. De betere maatschappij, de beste service, zoals ook Albert Heijn bijvoorbeeld altijd geweest is. De vraag die bij mij opkomt is: waarom gaat het nu juist bij hen zo slecht?”
In veel berichten is sprake van COVID-19. Daarmee suggereren poseurs dat ze er meer verstand van hebben dan mensen die het beestje gewoon bij de naam ‘corona’ noemen? Wantrouw dergelijke berichtgeving, zou ik zeggen.
Lekker ver van huis kun je domme dingen doen, en heb je ook nog een alibi, voor ‘het thuisfront’, zoals zakenmannen dat noemen: “Schat, dat moet nou eenmaal zo in Japan!”. Iets dergelijks zegt die Japanner dus ook tegen zijn vriendin.
In alle bescheidenheid hoop ik dat de bovenstaande overwegingen u aan het denken zetten. Die van het CPB zetten mij in elk geval nìet aan het denken. Deze eerbiedwaardige organisatie berichtte vorige week dat er door corona veel ontslagen zullen vallen, en veel afgestudeerden moeilijker een baan zullen vinden. Een verdraaid knappe analyse, zeg zelf!
