fbpx
AchtergrondEditors choiceFoto-artikelKLMLongreadNaast het nieuwsVliegtuigenVliegvelden

De grootste Europese luchthaven voor vliegtuigstalling: Teruel

Als rugvinnen van dolfijnen verrijzen ze in het landschap: de staarten van Boeings en Airbussen die staan te bakken in de Spaanse zon. Dankzij het droge klimaat bevindt Aeropuerto de Teruel-Caudé (TEV) zich op een ideale plek om vliegtuigen voor langere tijd op te slaan.

Uitbreiding van Teruel

In 2013 kreeg het tussen Valencia en Zaragoza gelegen vliegveld dat van oudsher werd gebruikt voor militaire activiteiten, een industriële bestemming. Verschillende bedrijven vestigden zich er, waaronder Tarmac Aerosave, Hancock Aviation, PLD Space, Pulsar Space en BP Oil Spain. Inmiddels geniet Teruel de status van de grootste Europese luchthavenruimte om vliegtuigen te stallen. Met een kostprijs van 45 miljoen euro zal de huidige ruimte in de komende tien jaar worden verdubbeld.  Ook mag Teruel, dat lange tijd de status had van een vliegveld zonder passagiers, commerciële lijnvluchten ontvangen. Denk nu niet dat het er ineens gigadruk zal worden. Het is zelfs de vraag of er een luchtvaartmaatschappij toehapt om een lijndienst naar deze bestemming te openen. Voor het aantal reizigers dat per vlucht mag worden meegenomen geldt negentien namelijk als het maximum. Ook het feit dat er vooralsnog geen instrumentnaderingen mogelijk zijn, is niet direct uitnodigend.

PH-MPP, de eerste gast op TEV © Lieneke Koornstra

De eerste

De machine die op 6 augustus 2013 als eerste op Teruel neerstreek om langdurig te worden geparkeerd was een Boeing 747-400BCF. Het betrof de PH-MPP die Martinair meerdere jaren haar trouwe diensten bewees. Haar zusje, de PH-MPQ, volgde een half jaar later als tweede. De rode staarten van beide machines getuigden stilletjes van de periode waarin ze geleased waren aan het inmiddels failliete Air Cargo Germany. Tot medio 2017 stonden de twee Jumbojets nog gezamenlijk bij KLM/Martinair in de boeken, daarna ging het er totaal verschillende kanten mee op. Terwijl de MPQ in gereedheid werd gebracht om op 27 april 2018 opnieuw het luchtruim te kunnen kiezen voor Rubystar Airways, stond de MPP, toen al deels ontdaan van haar motorgondels, stof te happen in het woestijnzand. Twee jaar later moest ze het afleggen tegen de draadzaag. Machines die op TEV hun einde beleven worden niet met behulp van een hydraulische schrootschaar ‘geknipt’ maar met een draadzaag in stukken gesneden. Het resultaat is uiteindelijk hetzelfde alleen vliegt er niet van alles in het rond.

Wat rest © Lieneke Koornstra

In de mottenballen

Op TEV stonden volgens de cijfers van maart 2021 137 vliegtuigen geparkeerd. Dat lijkt veel, maar dat aantal valt in het niet bij een vergelijking met de aantallen in diezelfde periode op plekken als Roswell International Air Center (ROW) met 792 stuks, of Victorville Southern Californian Logistics Airport (VCV) met 586 stuks. Ongeveer zestig procent van de 340 hectaren die TEV in beslag neemt is in handen van Tamarc Aerosave, een toonaangevend Europees bedrijf dat ook vestigingen bezit in Tarbes-Lourdes (LDE), Toulouse-Francazal (LFBF) en Paris-Vatry (XCR). Dat het bedrijf zich bezighoudt met zowel opslag als onderhoud als recycling van vliegtuigen, blijkt wel uit de geschiedenis van de PH-MPP en MPQ. Het stallen vraagt meer dan uitsluitend plaats bieden aan een toestel. Het houdt niet op met het inpakken van de motoren en het afplakken van ramen en een varia aan inlaten. Langdurig niet gebruikt worden is voor geen enkele machine goed, ook niet voor een vliegmachine. Voor buiten gebruik gestelde vliegtuigen geldt een onderhoudsprogramma. Het zijn zeker niet alleen oudere exemplaren die er voor onbestemde tijd in de mottenballen zijn gezet. Zo staan er sinds juli 2020 twee gloednieuwe Airbus A350’s die South African Airways leasede bij Avalon: de ZS-SDD en de ZS-SCD. 

© Lieneke Koornstra

Definitief afscheid

De EI-XLN, de bekende Transaero Airlines-747 met de tijgersnuit, die er sinds 25 oktober 2015 geparkeerd stond, kon na ruim vijf jaar haar motoren weer starten. De PH-MPQ was dus echt niet de enige die na vele jaren toch full throttle kon om TEV ver achter zich te laten. Maar veel machines maakten er hun allerlaatste landing ooit, waaronder acht KLM Boeing 747-400’s. Alleen voor de negende waarmee het die kant op ging, de PH-BFV, geldt TEV als tussenstation. Voor twee van de achttien Airbus A380’s die er geparkeerd staan, gaat die vlieger in elk geval niet op. Air France heeft duidelijk laten weten dat ze niet meer bij hen in de vloot zullen terugkeren. Etihad, British Airways en Lufthansa hebben nog niet zo’n definitief afscheid genomen van hun Big Wally’s. Voor Tamarc Aerosave zal het geen probleem zijn om ook dit vliegtuigtype klein te krijgen met de draadzaag. Op hun locatie op LDE beleven twee Singapore Airlines-A380’s, de 9V-SKD en SKE, hun einde. De enige HiFly Malta-A380, de 9H-MIP, onderging hier al eerder hetzelfde lot. Wat betreft de ontmanteling van uitgefaseerde Airbus A340’s heeft Tamarc Aerosave inmiddels een record gevestigd met een percentage van 75 procent.

© Lieneke Koornstra

Vleugellam

Als eenmaal duidelijk is dat Teruel de eindbestemming is van een vliegtuig, gaan als eerste de motoren eraf. De vliegtuigneus, de radome waarin zich een radar bevindt, wordt ook al snel verwijderd, evenals de APU die nodig is om de motoren te kunnen starten. In verband met een makkelijke verplaatsing blijft het landingsgestel zo lang mogelijk onder de machine. Doorgaans hebben de landingsgestellen van sloopkisten het maximale aantal landingen dat ermee gemaakt mag worden zo goed als bereikt. Met het oog op de ruimte die geparkeerde toestellen innemen komt de draadzaag er geregeld aan te pas om gedoodverfde machines vleugellam te maken. Elk vliegtuig wordt volledig gestript alvorens het in stukken wordt gezaagd. In plaats van op het landingsgestel rust het casco tijdens die allerlaatste fase op stalen stellingen. Zowel het strippen als het draadzagen gebeurt op een platform direct voor de hangar waar het onderhoud plaatsvindt van vliegtuigen die nog een toekomst hebben. Aan de andere zijde van de hangar wordt eveneens aan vliegmachines gesleuteld die voorlopig nog niet zijn uitgevlogen.

Vleugellamme BA Boeing 747 © Lieneke Koornstra

Toekomst van Teruel

Gedroomd wordt er ook in relatie met Teruel. Andere zakelijke niches dan opslag, onderhoud en ontmanteling van vliegtuigen moeten van de luchthaven een knooppunt maken voor luchtvaartonderzoek, met onder meer aandacht voor raketten en drones. Bovenal zal het een vestiging blijven waar Tarmac Aerosave haar activiteiten verricht. Het grootste deel daarvan bestaat uit de opslag van vliegtuigen en de zorg daarvoor. Maar als gevolg van de coronapandemie zijn de ontmantelingswerkzaamheden die het bedrijf uitvoert in rap tempo gegroeid. Alles wijst erop dat de keus om TEV een industriële bestemming te geven zeer goed uitpakt voor Spanje. Het laat zich daarom aanzien dat deze luchthaven ook in de verre toekomst het decor blijft waar staarten van Boeings en Airbussen als rugvinnen van dolfijnen verrijzen.

PH-MPQ wordt VQ-BWT © Lieneke Koornstra

Lieneke Koornstra

Redacteur. Haar passie voor schrijven en luchtvaart wist Lieneke te combineren als tekstschrijver en eindredacteur van de Farewell-serie over de door KLM uitgefaseerde MD-11, Fokker F70 en Boeing 747. In diezelfde hoedanigheid werkte zij mee aan het boek Aviation Legend Martinair MD-11. Zij volgde de opleiding Journalistiek voor Academici. Haar publicaties zijn zowel te vinden in diverse kranten en tijdschriften als op haar eigen website www.supervisionair.nl.

Gerelateerde artikelen

Back to top button