fbpx
AchtergrondHistorische LuchtvaartIncidentenKLMNaast het nieuwsSchiphol Airport

67 jaar geleden: het ongeluk van de ‘Triton’

5 September 1954. Het was tien over half drie in de nacht toen een Lockheed L-1049 Super Constellation opsteeg van het Ierse Shannon met eindbestemming New York. Direct na het opstijgen sloeg het noodlot toe. De noodlanding van de KL633 is alweer 67 jaar geleden.

Lockheed Super Constellation

In de vijftiger jaren was de PH-LKY met de naam Triton een van de Super Constellations in de KLM-vloot. De vlucht was onderweg van Amsterdam naar New York. In die tijd konden toestellen niet de volledige afstand in één keer afleggen. Daarom was er vaak een tussenstop in Shannon nodig. Hier werden toestellen voorbereid voor de grote overtocht. Het viermotorige toestel had 46 passagiers en tien bemanningsleden aan boord.

Het ongeval

De Constellation vertrok van baan 14 op de luchthaven van Shannon. Het toestel zette een milde klim in. Maar al na een halve minuut ging de vlucht van klimmend naar dalend waarna het misging. Het vliegtuig ‘landde’ vlak bij de luchthaven in de rivier de Shannon, waarbij de staart als eerste het water raakte. Met nog draaiende motoren zakte de Super Connie het water in en kwam op de modderige bodem tot stilstand. De romp brak evenals sommige tanks. Daardoor stroomde zowel water als benzine de cabine in. Daardoor stierven de mensen in dat deel van het vliegtuig. Bij het breken van de romp kwamen twee rubberen reddingsboten vrij waarop de overlevende passagiers en bemanningsleden zich verzamelden. Pas uren later kwam er bericht bij de verkeersleiding van Shannon, wat verweten wordt aan een radiostoring. De toren sloeg groot alarm toen de noodlanding bekend werd. Voor nog weer enkele overlevenden kwam na urenlang wachten, de hulp te laat. Van de 56 mensen aan boord verloren 28 mensen het leven.

Oorzaak

De oorzaak van de crash is volgens het onderzoeksrapport te wijten aan een combinatie van een mechanisch defect en een menselijke fout. De start en de eerste 25 seconden van de stijgvlucht verliepen normaal en in dit tijdvak werd na 15-20 seconden het startvermogen gereduceerd tot METO (maximum except take-off) power. Na 25 seconden werd een hoogte van ca. 40 meter bereikt. Op dat moment gaf gezagvoerder Viruly, die in de veronderstelling verkeerde dat het landingsgestel inmiddels was ingetrokken, opdracht de landingskleppen, die zich in de startstand bevonden, in te trekken. Dat bewerkstelligde dat het toestel meer weerstand met een lagere stuwkracht moest verdragen. Hierdoor raakte de Constellation in een daalvlucht. De bemanning besteedde onvoldoende aandacht aan de instrumenten waarop deze daling was af te lezen (zoals de kunstmatige horizon, de hoogtemeter en de -trager reagerende- stijgsnelheidsmeter). Het gevolg was desastreus.

Bekijk hieronder de beelden van het ongeval.

Redactie

Frequent flyer, luchtvaartprofessional en liefhebber; alles wat je weten wil, je vindt het op Up in the Sky - het luchtvaartnieuws & meer

Gerelateerde artikelen

Back to top button