Beste Anton, deze brief in antwoord op onze nogal levendige discussie laatst in het gezellige blauwe bankstel van de Vliegschool Hilversum. Je haalde toen de grote verantwoordelijkheid voor piloten aan, als reden voor de hoge beloning die maandelijks wordt bijgeschreven op je bankrekening. Klopt, maar dat geldt ook voor de (te) vaak genoemde buschauffeur.
Alleen al in Europa en de VS vallen duizend doden bij bus-ongelukken per jaar. In de derde wereld moet dat een veelvoud zijn. Tegenover de alleen-werkende buschauffeur staat de airline-piloot tegenover met een gedeelde, twee keer ‘redundant’ verantwoordelijkheid in de cockpit. Geen goed argument dus, volgens mij, die grote verantwoordelijkheid.
Je meldde – onder meer ook – dat je voor een monopolist werkt, en dat zou een nadeel zijn. Merkwaardig. Met het diploma verkeersvlieger kun je praktisch wereldwijd werken. De brevetten zijn vrijwel volledig gestandaardiseerd. Geldt voor geen enkel ander beroep. Ik denk ook aan onze wederziijdse vriend F. De mogelijkheid voor hem om – een tijdje – als bouwkundige in Milaan of Barcelona te werken (dat zou hij prachtig vinden) zijn voor hem veel geringer dan voor jou als verkeersvlieger. Diploma’s, taal, cultuur, noem maar op.
Dan het volgende. Ik denk dat verkeersvlieger een baan is op HTS-niveau. Dat komt meestal neer op 100.000 per jaar, uiteindelijk misschien 120k. Jij gaat richting de 200k. Waarom eigenlijk? Waarom dat directiesalaris?
En wat te denken van bijna-pensionado M.? Levenslang gratis heen en weer vliegen naar Spanje, waar hij is gaan wonen vanwege de lage belastingen aldaar. Meldt hij in alle onnozele eerlijkheid.
Om de Nederlandse belastingen te ontwijken, die hem twee à drie keer in zijn carrière gered hebben van de werkeloosheid. Kortom, vanwaar die exorbitante beloning? Ik sta open voor argumenten!
Goof Bakker
PILOTENBELONING (DEEL 2)
Beste Anton,
Tijdens onze pittige discussie op EHHV ging het ook nog even over de aandeelhouder. Waarom moet de aandeelhouder van jou achteraan sluiten? Of elk geval één plekje àchter de piloot, zoals ik begreep?
Die aandeelhouder heeft geld geïnvesteerd in de onderneming. Als het mis gaat is hij dat geld kwijt. En ik heb daarbij het idee dat de aandeelhouder – zoals wel vaker – wordt gezien als een corpulente zestiger met een villa in Blaricum. Dat is maar zeer ten dele het geval. De aandeelhouder is voor een flink deel ‘institutioneel’. Verzekeraar. Of beheerder van een stakingskas, of een pensioenfonds. Kortom: organisaties van en voor Otto Normalverbraucher, zoals de Duitser ‘m zo mooi noemt. Geen ordinaire graaiers aan de Zuidas, maar maatschappelijk belangrijke organisaties in Utrecht en Amersfoort.
Je had ik het als ik het goed onthouden heb ook vaak over ‘de vakbond’ en ‘de arbeider’. Ik vind de naam ‘arbeider’ niet helemaal van toepassing op de verkeersvlieger. Bij ‘arbeider’ denk ik eerder aan Mehmet de koffer-slingeraar, in de bagageruimen van Schiphol, of de man die in weer-en-wind de blokken voor de wielen van de B737 schuift. Wie maakt zich hard voor hen?
Waar onze discussie mee begon, en eigenlijk alleen maar om draaide, was de vraag waarom niet één jaartje symbolisch overgeslagen kan worden. Dan kan het extraatje aan de piloten achteràf bepaald worden. Op basis van het verdiende geld in het afgelopen jaar. In plaats van een claim te leggen op de verdiensten in het jaar dat nog moet komen. Inclusief de immense onzekerheden als de prijsfluctuatie van de brandstof.
Ik heb geen medelijden met Marjan Rintel, maar deze merkwaardige werkwijze vraagt om onberedeneerd gokken, in plaats van beslissen van op basis van argumenten. Gewoon achteraf winst-delen, dan weet iedereen wat er verdiend is, en dan kan iedereen eind-januari op zijn gemak eisen stellen, tot op twee cijfers achter de komma. De accountant van KLM, maar ook de financieel specialisten van de vakbond en de aandeelhouders. Dat verdeelt makkelijk en eerlijk.
Ik heb deze ‘vooraf-achteraf-kwestie’ ooit voorgelegd aan iemand die veel van het onderwerp ‘vakbond’ af weet, en ik begreep dat dat traditie is. Je stelt looneisen nu eenmaal vooraf. Er is geen goede reden voor. Historie. Traditie.
Voor mijn part tijd om die traditie, net als Zwarte Piet een paar jaar geleden, bij het grof vuil te zetten.
Je goede vriend Goof
Verschillend
