Door het aanhoudende conflict in het Midden-Oosten is de luchtvaart in de regio flink ontregeld. Complete luchthavens zijn tijdelijk gesloten, luchtruimen worden vermeden en duizenden reizigers proberen via alternatieve routes weer thuis te komen. Een van de opties is uitwijken naar Saudi-Arabië. Hoewel dit land ook in het spanningsveld ligt, is de situatie er relatief stabiel. Dat maakt het voor veel reizigers een vertrekpunt richting Europa. In deze Flight Report vliegen we met Turkish Airlines van Jeddah naar Amsterdam, met een overstap in Istanbul.
Conflict in de regio
Door de onrust in de regio moesten luchtvaartmaatschappijen hun operaties aanpassen. Sommige airlines verplaatsten vliegtuigen tijdelijk naar rustigere luchthavens in Saudi-Arabië, zoals Al Ula Airport aan de westkust.
Veel reizigers kiezen normaal gesproken voor Riyadh, simpelweg omdat het een groot internationaal knooppunt is. Maar ook daar werden door het conflict regelmatig vluchten geannuleerd.
Mijn reis begon in Jeddah. Geen evacuatievlucht, maar simpelweg de terugweg na een bezoek. Toch voelde het vertrekpunt door de omstandigheden in de regio nét iets anders dan normaal. En dat was ook te merken aan de borden. Er stond ‘canceled’ in het rood bij vluchten naar Dubai en Bahrein.
Wie vanuit Jeddah naar Amsterdam wil vliegen heeft normaal gesproken genoeg keuze. Voor een rechtstreekse vlucht kun je kiezen voor Saudia. Wie het niet erg vindt om een omweg te maken (en vaak minder te betalen) kan normaal onder andere vliegen via Dubai, Doha, Abu Dhabi, Bahrein of Istanbul.
Maar door recente aanvallen vielen veel van deze opties weg. Verschillende luchthavens zaten midden in het conflict en kampten met overvolle terminals of geannuleerde vluchten.
Turkish Airlines bleef een van de meest stabiele opties op deze route. Maar hoe is die ervaring eigenlijk?
Aankomst op Jeddah Airport
De rit naar de luchthaven was opvallend. Onderweg passeerden we meerdere checkpoints met militairen. Of dat specifiek iets te maken heeft met het conflict is niet zeker. Na heel wat kamelen tellen in het typische Saudische landschap, verscheen Jeddah Airport in de verte. King Abdulaziz International Airport is de naam, als je het heel specifiek wil weten. Interessant detail: op het luchthaventerrein bevindt zich ook een militaire airbase.
Eenmaal binnen viel vooral één ding op… rust. Geen drukte, geen hectiek. De beveiligingsmedewerkers zaten bijna slaperig achter hun schermen koffers te controleren en leken eerder blij om weer eens een passagier te zien. Van een oorlogsstemming was hier absoluut geen sprake.
Turkish Airlines-vlucht naar Istanbul
Na een rustige wachttijd was het tijd om te boarden. Het toestel van dienst is een Airbus A330 met registratie TC-JIO. De iconische rode staart met het Turkish Airlines logo blijft toch altijd een mooi gezicht.
36K is mijn stoel waar ik de komende drie uur en dertig minuten zou doorbrengen. Een interessant detail: deze rij wordt soms gedemonteerd voor medische transporten met passagiers op een brancard. Dat zie je aan de bevestigingspunten voor een gordijn dat hier geplaatst kan worden.
Helaas stelt de cabine teleur als je een oudere A330 van Turkish binnenstapt. Zeker als je gewend bent aan de modernere toestellen uit de vloot. De entertainment-schermen zijn traag, klein en eigenlijk nauwelijks bruikbaar. De vluchtkaart werkt wel, al is die niet heel nauwkeurig. Deze cabine heeft duidelijk zijn beste tijd gehad.
Toch was alles netjes en comfortabel. Tijdens pushback rolde er toevallig een A321neo van Turkish Airlines voorbij. Op dat moment dacht ik even: daar had ik liever ingezeten.
Hot towels
Kort na het opstijgen kwam het cabinepersoneel langs met de vraag: sir, would you like hot towels? Bij de meeste airlines is dat voorbehouden aan business class, maar bij Turkish ook beschikbaar in economy class. Een kleine toevoeging, maar wel een die meteen een premium gevoel geeft.
Omvliegen
De route van de vlucht was duidelijk aangepast. In plaats van een directe lijn naar Turkije vloog het toestel eerst richting Cairo om het conflictgebied ruim te vermijden. Daarna ging de route via Antalya richting Istanbul.
Voordat ik het wist stonden we alweer aan de grond. Al moet ik eerlijk zeggen: dat kwam vooral doordat ik een groot deel van de vlucht slapend heb doorgebracht.
Overstap op Istanbul Airport
Eenmaal geland op Istanbul Airport denk je eigenlijk maar aan één ding: dit vliegveld is gigantisch. En dat betekent maar één ding: lopen. Heel veel lopen.
Uiteindelijk kwam ik aan bij Gate A6 voor de volgende vlucht richting Amsterdam. De overstap was vrij strak gepland, dus lang wachten hoefde niet.
Tweede vlucht Turkish Airlines
Voor het tweede deel van de reis stond opnieuw een Airbus A330 klaar, dit keer met registratie TC-LOH. Zodra je het toestel binnenstapt, laat je de chaos van de gate volledig achter je. Binnen hoor je rustige pianomuziek, word je vriendelijk begroet door de crew en voelt de cabine ineens als een kleine oase van rust.
Mijn stoel voor deze vlucht: 26A met een vliegtijd naar Amsterdam van ongeveer drie uur en veertig minuten.
Kort na het opstijgen begon opnieuw de service met hot towels, gevolgd door een warme maaltijd.
En eerlijk is eerlijk: de maaltijden van Turkish Airlines zijn echt goed. Sterker nog, beter dan businessclass-maaltijden van sommige andere airlines.
De presentatie is netjes, het eten smaakt goed en je krijgt zelfs metalen bestek in plaats van plastic of hout. Dat zie je tegenwoordig nog maar weinig, zeker op relatief korte Europese vluchten.
Eindconclusie
Dus… merk je iets van het conflict tijdens zo’n reis? Niet echt. Op de luchthaven van Jeddah was het rustig, de vlucht verliep normaal en ook in Istanbul voelde alles relatief standaard.
Wat wel duidelijk wordt bij Turkish Airlines: het toestel maakt een enorm verschil. Had deze vlucht plaatsgevonden op een A321neo of een Boeing 787 Dreamliner, dan was de ervaring echt van een hoger niveau geweest.
Toch blijft één conclusie overeind. Hoe goed de service van Turkish ook is, de volgende keer kies ik liever een directe vlucht op zo’n route. De extra reistijd en nog een overstaplocatie, maken de reis toch een stuk vermoeiender.
