De NH90 opereert vanaf Nederlandse marineschepen en moet ook midden op zee inzetbaar blijven. Daarvoor zijn technici nodig die de helikopter onderhouden, storingen oplossen en ervoor zorgen dat het toestel kan blijven vliegen. Jaimie is in opleiding tot NH90-monteur en vertelt aan Up in the Sky hoe het is om aan een militaire helikopter te sleutelen.
Van schepen naar helikopters
Tijdens de Wereldhavendagen in Rotterdam was Zr.Ms. Van Amstel afgemeerd aan de Parkkade. Op het helikopterdek van dit fregat stond een NH90-maritieme gevechtshelikopter, het type waar Jaimie dagelijks aan werkt. Haar loopbaan begon niet in de luchtvaart, maar op zee. Jaimie ging aan de slag als monteur in de machinekamer van een marineschip. Ze maakte al snel verschillende reizen, maar na een tijd begon het te knagen. ‘Ik vind techniek heel interessant, maar dit was het toch net niet’, vertelt ze. Al snel merkte ze dat vooral het werk in de machinekamer niet goed bij haar paste. Het sleutelen zelf vond ze nog altijd interessant en het varen wilde ze bovendien absoluut niet missen. Daardoor kwam Jaimie uit bij het onderhoud aan de NH90. De helikopter gaat immers mee aan boord van marineschepen en combineert daarmee twee werelden.
Interesse in helikoptertechniek
Haar interesse in de helikoptertechniek liet ze dan ook al snel merken aan de vliegploeg aan boord. Jaimie liep regelmatig mee en keek mee met het werk van de technici. Dat bevestigde haar vermoeden. ‘Toen kwam ik al heel snel achter van: ja, dit past echt veel beter bij mij.’ Inmiddels wordt ze volledig omgeschoold tot helikoptermonteur en is ze dus nog volop in opleiding. Toch weet ze inmiddels goed wat haar aanspreekt in de nieuwe richting. ‘Ik heb verder helemaal geen achtergrond met vliegtuigen of vliegtuigtechniek, dus dat moet ik allemaal nog leren.’ Voor Jaimie is dat geen nadeel, maar juist onderdeel van de aantrekkingskracht. Techniek staat immers nooit stil. ‘Techniek verandert toch elke keer. Je moet jezelf, de kennis, die moet je blijven opdoen omdat het toch elke keer verandert’, zegt ze. Die instelling heeft ze naar eigen zeggen altijd al gehad sinds ze in de techniek werkt: blijven leren, omdat het vak voortdurend verandert.
Chaos aan boord
Aan boord van een schip kan het volgens Jaimie behoorlijk chaotisch zijn. ‘We werken in een kleine ruimte als de helikopter opgevouwen in de hangaar aan boord is. Bovendien heb je aan boord van een schip altijd wel deining. Ik heb gelukkig geen last van zeeziekte, maar je moet er wel tegen kunnen’, zegt ze. Juist die omstandigheden maken het werk volgens haar ook uitdagend en leuk. ‘Je moet flexibel zijn en snel kunnen schakelen, want er kan altijd iets onverwachts gebeuren’, legt ze uit. Als er tijdens het werk een storing optreedt, staan de technici er bovendien niet alleen voor. ‘Als iemand er niet uitkomt, helpt iedereen mee. En als we het uiteindelijk hebben opgelost, is dat een feestje. Daar worden we heel gelukkig van.’
‘Join the Navy, see the world’
Er is echter nog een reden waarom Jamie zo graag bij de Marine werkt: het varen zelf. Dat deel van haar oude werk wil ze absoluut niet kwijt. ‘Het varen zelf vind ik echt heel leuk. Dat zou ik niet willen missen.’ De Marine heeft haar bovendien op plekken gebracht waar ze anders waarschijnlijk nooit zou zijn gekomen. ‘Ze zeggen altijd: join the Navy, see the world. Maar dat is echt zo’, zegt ze. ‘Die week nadat ik klaar was op het KMTO, zeiden ze van: oh ja, trouwens, jij vliegt volgende week naar Curaçao voor drie maanden.’ Veel tijd om rustig een reis voor te bereiden was er niet. Spullen pakken, alles regelen en gaan. Voor Jaimie was juist dat onverwachte karakter een van de leuke kanten van het werken bij de Marine. ‘Ik vond het juist superleuk dat je gewoon elke keer helemaal hoorde weer van: oh ja, trouwens, ja, je moet nu daar en daar naartoe.’
De reizen brachten haar uiteindelijk veel verder dan ze vooraf had kunnen bedenken. Jaimie kwam op landen en eilanden waarvan ze naar eigen zeggen soms niet eens wist dat ze bestonden. ‘De Marine heeft me wel laten zien dat er meer is dan alleen Den Helder.’ Vooral het met eigen ogen zien van andere landen en culturen spreekt haar aan. ‘Ik zie liever dingen graag met mijn eigen ogen.’ Juist daarom vindt ze het werken bij de Marine zo bijzonder. ‘Dan kan ik daadwerkelijk zien hoe het eraan toe gaat.’
Vaste helikoptercrew
Wanneer Jaimie haar opleiding heeft afgerond, wordt ze onderdeel van een vaste helikoptereenheid die met de NH90 meevaart aan boord van een marineschip. De eenheid bestaat uit zes technici en vier mensen van de flight crew, die samen aan de scheepsbemanning worden toegevoegd. De NH90 speelt daarbij een belangrijke rol tijdens verschillende operaties en wordt afhankelijk van de missie voor uiteenlopende taken ingezet. Voor Jaimie is dat uiteindelijk het doel: als volwaardige NH90-technicus meevaren, samen met de rest van de crew zorgen dat de helikopter op ieder moment inzetbaar is en laten zien dat techniek allang geen mannenwereld meer is. ‘Ik wil laten zien dat je ook met make-up kunt sleutelen aan helikopters’, zegt ze vol trots.
Dit artikel is geschreven in samenwerking met collega Leonard van den Broek en aangevuld met zijn fotografie.
