De laatste vlucht van het iconische verkenningsvliegtuig SR-71 Blackbird vond meer dan 25 jaar geleden plaats. Toch zijn er aanwijzingen dat NASA van plan is een SR-71 weer de lucht in te krijgen.
De Lockheed SR-71A Blackbird is een uniek verkenningstoestel, dat in de jaren zestig, zeventig en tachtig dienst deed bij de Amerikaanse luchtmacht. In 1990 werd het toestel buiten dienst gesteld. Het vliegtuig haalde snelheden tot boven Mach 3 en is nog altijd houder van diverse snelheidsrecords. Vanwege de uitzonderlijke vliegprestaties had NASA tot 1999 ook enkele Blackbirds in gebruik. De allerlaatste vlucht van een Blackbird vond plaats in oktober 1999. Dat toestel, met NASA staartnummer 844, heeft jarenlang buiten tentoongesteld gestaan. Eerder dit jaar is het vliegtuig door NASA daar weggehaald en vervoerd naar elders.
Twijfels
Meerdere oud-medewerkers van NASA, die in het verleden aan de SR-71 hebben gewerkt als ingenieur, zijn volgens Aviation Week benaderd door NASA. Ze kregen de vraag gesteld: “Willen jullie meehelpen om een SR-71 weer de lucht in te krijgen?” Het zou dan gaan om de eerder genoemde SR-71 met staartnummer 844. Minstens één ingenieur wees het aanbod af, vooral omdat hij zichzelf als zeventiger te oud vond. Maar ook had hij twijfels bij de haalbaarheid van het plan. Het betreffende toestel heeft al meer dan 25 jaar in weer en wind buiten gestaan in de Californische woestijn bij de vliegbasis Edwards.
Musea
Als het al lukt om een SR-71 weer vliegend te krijgen, zal het een zeer ingewikkelde en kostbare zaak worden. In de loop van de tijd zijn veel reserve-onderdelen en specifiek materieel verloren gegaan. Eén van de benaderde ingenieurs suggereerde dat in musea nog verschillende SR-71’s staan, die gebruikt zouden kunnen worden als bron voor reserve-onderdelen. Ook gebruikte de SR-71 een speciale brandstof (JP-7) voor de motoren in combinatie met een aparte ontstekingsvloeistof (tri-ethylboraan). De JP-7 brandstof is zelfs speciaal ontwikkeld voor de J58 straalmotoren van de Blackbird.
Baanbrekend
Een woordvoerder van NASA wilde tegenover Aviation Week de plannen niet bevestigen of ontkennen. Ook op de vraag waarom Blackbird 844 is weggehaald, wilde de woordvoerder geen antwoord geven. Dat NASA grootse ambities heeft is wel duidelijk. De organisatie wil, net als in de jaren zestig en zeventig, weer baanbrekend werk gaan verrichten op het grensgebied van lucht- en ruimtevaart. Baas van de organisatie en miljardair Jared Isaacman zei eerder deze maand tijdens een conferentie: ‘Indachtig de betekenis van de eerste A in NASA, zijn we bezig onze vloot van [experimentele – LvdB] X-vliegtuigen opnieuw op te bouwen. Het zal niet lang meer duren voordat NASA weer net zo hoog en snel vliegt als in de afgelopen decennia – en daarna zelfs nog meer.’ Met zijn opmerking over de letter A verwijst Isaacman naar de betekenis van de naam NASA: National Aeronautics and Space Administration.
Ambitieuze plannen
Aan ambitieuze plannen op luchtvaartgebied ontbreekt het niet in Amerika. Eerder dit jaar werd bekend dat er een wet is aangenomen, die het mogelijk moet maken om een F-14 Tomcat weer te laten vliegen. Drie F-14 Tomcats mogen overgedragen worden aan een museum, met als expliciet doel om één toestel vliegwaardig te maken. Zweden kan in dit opzicht tot voorbeeld dienen. Met steun van SAAB en de Zweedse luchtmacht weet de Swedish Air Force Historic Flight al jaren een vloot van oude SAAB straaljagers in de lucht te houden, waaronder een J29 Tunnan en meerdere J32 Lansens, J35 Drakens en J37 Viggens. Een persoonlijke favoriet van de schrijver mag hier nog toegevoegd worden: de enige vliegwaardige CH-46 in Europa bevindt zich ook in Zweden.
