In Anthony Fokker – Een vervlogen leven lezen wij dat Anthony Fokker zich al van jongs af aan gedroeg als de self-made man die hij later bewees te zijn. Op school kon hij zich niet interesseren voor de vakken waarvan hij dacht dat hij er toch niets nuttigs van opstak. In plaats daarvan concentreerde Anthony zich op de dingen die zijn aandacht wel konden vasthouden, zoals het sleutelen aan auto’s. Vermoedelijk bepaalde dit deels de keuze van zijn ouders om hem na het voortijdig verlaten van de middelbare school naar Duitsland te sturen om daar de kneepjes van de autotechniek in de vingers te krijgen. Anthony had zijn zinnen inmiddels echter alweer op iets anders gezet: hij wilde piloot worden. Listig schreef hij zich in op een school die naast autotechniek ook aviatiek in het curriculum had en besteedde de volgende jaren aan het ontwikkelen en bouwen van zijn eerste vliegtuig – de Spin – en het zich bekwamen in het vliegenierschap. Pas nadat Herman Fokker zijn zoon een keer had zien vliegen en daarbij met gepaste trots constateerde dat die zich niet te pletter had laten slaan, wierpen Anthony’s herhaaldelijke verzoeken om investeringen in zijn eigen vliegtuigbouwbedrijf vruchten af.
Anthony bleef in Duitsland en ontwikkelde verschillende modellen, die na verloop van tijd de aandacht trokken van het Duitse leger. Tevreden als zij waren met Fokkers jachtvliegtuig tijdens de Eerste Wereldoorlog, verlangden zij in de race om de machtigste luchtvloot een toestel met een mitrailleur aan boord die de propellor niet aan flarden zou schieten. Fokker leverde – zij het op basis van het idee van iemand anders – en werd Duitslands lieveling. Aan het einde van de oorlog koos Fokker echter voor zichzelf: hij trok weg uit Duitsland, liet zijn Duitse nationaliteit weer omzetten naar de Nederlandse en inventariseerde in hoog tempo waar de beste kansen voor hem en zijn vliegtuigen lagen. Dat bleek Amerika te zijn.
Toch bleken zijn gloriejaren welbeschouwd al achter hem te liggen. Hoewel hij in Amerika flink aan de weg timmerde, nieuwe modellen ontwierp en het nodige verkocht aan diverse landen, bleek bedrijfsvoering in afnemende mate zijn interesse te trekken. Dit leidde meermaals tot mislukte deals en ontevreden werknemers. Maar Anthony was met het verstrijken van de jaren ook milder geworden en nam steeds vaker de tijd om te genieten van de welvaart die hij had opgebouwd en genereus als hij kon zijn, liet hij vrienden en familie daar naar hartenlust in mee genieten. Hij was een rijk man met genoeg rust in zijn lijf om nieuwe passies te ontdekken toen hij in 1939 door een combinatie van hersenvliesontsteking en narcose overleed.
De biografie Anthony Fokker – Een vervlogen leven van Marc Dierikx zou als een roman kunnen lezen als Dierikx iets trouwer aan de chronologie van het vervlogen leven was gebleven. Nu lopen gebeurtenissen en ontwikkelingen voor het gevoel soms onnodig door elkaar waardoor een en ander minder duidelijk is dan had gekund. Toch blijf je lezen omdat Anthony Fokkers markante persoonlijkheid vermaakt en inspireert. Dat het vele vliegen in open cockpits bij Fokker chronische holte-ontstekingen tot gevolg had die uiteindelijk leidde tot de fatale hersenvliesontsteking stemt triest, maar tegelijkertijd past het ook op wrange wijze dat de man die zo vol voor zijn ideeën en passies ging uiteindelijk de hoogste prijs heeft moeten betalen.
[bol_product_links block_id=”bol_55e46a4a51a03_selected-products” products=”9200000028985081″ name=”boek fokker” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”undefined” show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]
Boekrecensies
Elke dinsdag een recensie van een luchtvaartboek in de boekenrubriek.
Verschillend
