In de geschiedenis van de Nederlandse luchtvaart neemt Denim Air een bescheiden maar fascinerende plek in. Het bedrijf begon in de jaren ’90 als een ambitieuze maatschappij, groeide uit tot een internationale ACMI-speler en kwam uiteindelijk ten val door financiële en juridische problemen. Tijd voor een terugblik op de opkomst en ondergang van een kleine reus in het Nederlandse luchtruim.
De beginjaren
Denim Air werd in 1996 opgericht. Nadat lijnvluchten tussen Eindhoven en Londen City geen succes bleken, richtte Denim Air zich op zogenaamde ACMI-vluchten: Aircraft, Crew, Maintenance & Insurance. Klanten huurden bij Denim dus een compleet vliegtuig mét bemanning en onderhoudscontract. Dit maakte de maatschappij aantrekkelijk voor touroperators, regeringen, ngo’s en andere luchtvaartbedrijven.
Internationale operaties
Dankzij dit flexibele model vloog Denim Air over de hele wereld. Het bedrijf voerde onder andere troepentransporten uit voor NAVO-missies, repatriëringsvluchten in rampgebieden en commerciële charters in Afrika en het Midden-Oosten. In de vloot verschenen voornamelijk turboprops als de Fokker 50 en later jets als de Fokker 100 en Embraer 145.
De Nederlandse roots bleven zichtbaar, maar Denim was vaak letterlijk en figuurlijk ‘in dienst van anderen’. Zo huurde de Italiaanse regering in 2010 Denim-vliegtuigen in om regionale routes in Zuid-Italië te bedienen, en werkte het bedrijf samen met ngo’s voor humanitaire vluchten in Soedan, DR Congo en Afghanistan.
Problemen en vergunningskwesties
Ondanks de brede internationale inzet, bleef het operationeel een wankel bestaan. De inkomsten waren sterk afhankelijk van tijdelijke contracten, terwijl de vaste kosten hoog waren. In 2010 verloor Denim Air tijdelijk zijn exploitatievergunning van de Nederlandse luchtvaartautoriteit vanwege financiële onzekerheden. Die vergunning werd enkele maanden later wel hersteld, maar het incident beschadigde het imago.
In 2016 ging het opnieuw mis: de vergunning werd opnieuw ingetrokken. Volgens de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) had het bedrijf onvoldoende aangetoond dat het aan de financiële eisen voldeed. Daarmee kwam feitelijk een einde aan de activiteiten.
Einde verhaal
Na het verlies van de vergunning viel het doek definitief voor Denim Air. Pogingen om het bedrijf nieuw leven in te blazen strandden, en het personeel kwam op straat te staan. In 2017 werd het bedrijf failliet verklaard. Denim Air was misschien geen household name, maar in niches zoals defensiecharters, humanitaire operaties en Europese lijndiensten had het wél een indrukwekkend bereik.
🛫 Dit artikel is onderdeel van een groeiende reeks kennispagina’s op Up in the Sky. Mis je iets, klopt er iets niet, of heb je een goede aanvulling? Laat het weten via [email protected]! Samen houden we de info up-to-date!
Uddel
MBO