Ik ga op reis en ik neem mee…. Mijn rolkoffertje! Dat als eerste natuurlijk. Maar uh… Hoe zit het met de afmetingen van het oude beestje? Zijn die nog wel van deze tijd? Straks steekt het handvat net boven dat pasrek uit waar je hem tegenwoordig in moet pleuren alvorens je weet of je hem wel of niet achter je aan de cabine van het vliegtuig in kunt sleuren. Misschien heb jij wel die vette pech dat je rolkoffertje van een label wordt voorzien ter aanduiding dat hij linea recta naar het bagageruim moet omdat het aanbod van de rolkoffertjes groter is dan dat er in de bagagebakken past. Moeilijk, moeilijk, moeilijk!
Een Ryanair-passagier die op de luchthaven van Palma de Mallorca zijn rolkoffertje wilde inchecken om mee te nemen de cabine in, kwam er daar achter dat die net een centimetertje te groot bleek. Dat betekende dokken en hupsakee, het vrachtruim in met het ding. Maar daar wilde de man niet aan. Hij legde het rolkoffertje plat op de grond en met de nodige spierballenkracht en hulp van enkele passagiers sloopte hij alle vier de wielen onder zijn rolkoffertje vandaan. Terwijl die als stille getuigen achterbleven, plaatste hij het koffertje opnieuw in het pasrek en jawel, het verdween er nu in zijn geheel in. De berichtgeving, inclusief een bezienswaardig filmpje bij de Gelderlander, laat zien dat de man een daverend applaus kreeg terwijl het Ryanair-personeel verbouwereerd toekeek, maar een bescheiden lachje toch niet kon onderdrukken.
Niet door
Toen ik samen met een vriend naar Turijn was gereisd om nog een keer extra lang aan boord te kunnen van een Fokker 70, werden we er op de terugweg mee geconfronteerd dat een van de grondstewardessen onze rolkoffertjes allebei voorzag van een label dat goed was voor een enkele reis vrachtruim. Net zo snel als zij die daad verrichtte, trok hij de labels er weer vanaf, frommelde ze in elkaar en werkte ze behendig weg in een van de vele zakken van zijn bodywarmer. Ze had het niet door. Die actie zou natuurlijk nooit zijn gelukt bij Isabel, een van de inmiddels bekende Viggo-medewerkers uit de tv-serie Schiphol Airport: met haar lange benen de pas er stevig inzettend blinkt zij erin uit passagiers in de kraag te grijpen die, het bagageruimlabel ten spijt, toch proberen hun rolkoffertje mee te smokkelen richting de cabine.
© Lieneke Koornstra
Lucratief verdienmodel
Inmiddels is Turijn een van de negen bestemmingen waarvoor bij KLM en Air France hun bagagebeleid hebben aangepast. Dat geldt ook voor Athene, Dublin, Florence, Helsinki, München, Praag, Stockholm en Wenen. Vertrek je vanaf Amsterdam of Parijs en boek je een goedkoop ‘basic’-ticket, dan mag je je rolkoffertje niet gratis meenemen. Wil je dat toch dan betaal je gemiddeld 28 euro extra per retourticket. Het ticket zelf is zo’n 8 euro goedkoper, maar per saldo ben je gemiddeld 20 euro duurder uit. Spaar je punten bij KLM of vlieg je vaak met deze airline dan mag je rolkoffertje wel gratis mee. De “koninklijke” hanteert hiermee dus een zeer lucratief verdienmodel. Maar als passagier moet je dus niet meer alleen op de centimeter nauwkeurig de afmetingen van je rolkoffertje opmeten, nee, ook is het goed opletten geblazen bij het boeken van je vlucht of je handbagage wel is inbegrepen. Maar uh… het Europese Hof bepaalde toch al in 2014 dat handbagage juist wél altijd bij de ticketprijs moet zitten? Genoeg reden voor de Consumentenbond en vijftien andere consumentenorganisaties om een klacht in te dienen bij de Europese toezichthouders. Maar vooralsnog zit je als reiziger lelijk te kijken met dit buitengewoon passagiersonvriendelijke beleid.
In de Airbus A321neo kunnen ze er rechtopstaand in.
Uniform
Op Eindhoven Airport liep een ruzie met een Belgische passagier die zijn rolkoffertje niet mocht meenemen in de cabine van een Transavia-machine, compleet uit de hand. Het resulteerde erin dat de Belg een grondsteward te lijf ging. Dat kwam hem niet alleen duur te staan in de vorm van een boete van vierhonderd euro wegens mishandeling, ook kreeg hij bij Transavia en KLM een plek op de interne zwarte lijst, wat neerkomt op een vliegverbod voor vijf jaar. De Belg stapte naar de rechter omdat hij de sanctie buitenproportioneel vindt. Bovendien claimde hij 10.000 euro schadevergoeding voor gemiste reizen. De rechter ging in dat alles niet mee, waardoor de man ook nog eens opdraait voor de proceskosten van ruim 4.400 euro.
© К.Артём.1, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
Naar aanleiding van de berichtgeving over dit alles, ontving het Eindhovens Dagblad ‘een stortvloed’ aan reacties. Veel lezers van deze krant zijn van mening dat ‘de huidige bagageregels verwarrend en frustrerend zijn.’ Lezer Eus van Rooij: ‘Vliegen moet gewoon simpel zijn zonder gezeur over hoeveel millimeter je koffer is.’ Michel Raijmakers benadrukt dat het goed zou zijn ‘als formaten en gewichten van koffers in heel Europa uniform zouden zijn.’ Ik zou eraan willen toevoegen: ‘en dus door alle luchtvaartmaatschappijen als zodanig worden gehanteerd.’ Aan duidelijkheid moet je niets te wensen overlaten. Met heldere communicatie en uniforme regels voor rolkoffertjes wordt het reizen voor iedereen aangenamer. Vooralsnog blijft het zeer verstandig je goed te informeren en vooral toch maar flexibel te blijven in onverwachte situaties. Martinus Vos pleit voor hogere ticketprijzen: ‘Dan kan handbagage gewoon gratis mee en denken reizigers misschien ook meer na voordat ze in het vliegtuig stappen.’
Steeds strengere eisen
Je zou het misschien niet zeggen, maar de rolkoffer kent een lang verleden. Al in 1949 vroeg de in Amerika woonachtige Franse ingenieur Maurice Patriot patent aan op het idee, zonder dat er verder iets van kwam. Het octrooi verviel in 1967. In 1954 liet de Pools/Kroatische kunstschilder en uitvinder Alfred Joseph Krupa zich fotograferen met zijn vondst op dit gebied, echter, erin slagen om het ontwerp te octrooieren deed hij niet. Bernard Sadow, vicepresident van een in Massachusetts gevestigd bedrijf dat onder andere handelde in koffers, registreerde in 1972 een octrooi voor een koffer die op vier wieltjes reed en kon worden voortgetrokken met een riem. In 1987 kwam de Amerikaanse verkeersvlieger Robert Plath met een verbeterde tweewielige versie die in een rechtopstaande positie kon worden voortgetrokken met behulp van een lange handgreep.
© Krupa family archive/Public Domain, Public domain, via Wikimedia Commons
Mijn eerste rolkoffer was een variant tussen die twee, tweewielig, een vaste handgreep en achter je aan te sleuren aan de hand van een speciaal voor dit doel aangebrachte uitklapbare handle. Die handle verstond de kunst steeds meer in je handpalm te gaan snijden en de koffer zelf had er meer dan eens aardigheid in om te kieperen. Niet fijn. De opkomst van de kleinere, lichtere en steeds meer geavanceerde rolkoffertjes werd een trend in de reisindustrie, gedreven door het gemak en de almaar strengere eisen van reizigers en luchtvaartmaatschappijen. Het risico dat het handvat van mijn oude vertrouwde reisgenoot voor Europese reizen net boven het pasrek uitpiept, is inmiddels wel erg groot geworden. Ik ga op reis en ik neem mee… Eerst een nieuw rolkoffertje aanschaffen maar.
Verschillend
