Precies gisteren, maar dan in 1994, overleed Johannes Steinhoff. Wilde al eerder wat over hem schrijven, maar Joost Conijn kwam voorbij. En vrolijke onderwerpen gaan voor.
Toen ik in de vroege jaren tachtig in Amsterdam werkte vertelde een Duitse collega me dat hij een tijdje in Brussel had gewoond, en daar wel eens een biertje dronk met zijn eveneens Duitse buurman.
Die was jachtvlieger geweest, vertelde hij, en vreselijk toegetakeld door de vlammen in een brandend vliegtuig. Ik wist meteen over wie hij het had: Johannes Steinhoff. Flieger As nummer tweeëntwintig op de lijst. En één van de eerste straaljager-vliegers, op de Messerschmitt-262.
Steinhoff was een hoge in de foute Luftwaffe, maar binnen tien jaar ook weer een hele hoge in de goeie! Samen met zijn voormalige tegenstanders, wier kameraden hij bij tientallen gedood had, was Johannes opeens wéér in een – koude – oorlog verwikkeld met hùn voormalige bondgenoten: de Russen.
Een heel leven vol oorlog. Nauwelijks twee generaties geleden. Voor het noodzakelijke perspectief: gisteren was een er weer eens een verdomd belangrijk item op het NOS-Journaal: Intertoys is failliet!
Goof Bakker
Verschillend
