Wat is de beste manier om mens en machine te verplaatsen van en naar het front? Veel militaire officieren dachten hierover na in de Tweede Wereldoorlog. Het mobiel maken en blijven van de grondtroepen is van groot belang, zeker in een oorlog waarbinnen het front zich snel verplaatst. Toen de Nazi’s de Sovjet-Unie binnenvielen op 22 juni 1941 moesten de Sovjets wat bedenken om de aanval te stoppen en terug te dringen. Een van de ideeën kwam van Oleg Antonov: hij ontwierp de vliegende tank.
Aanleiding
In de Tweede Wereldoorlog werden troepen vaak achter de verdedigingslijnen van de vijand gedropt. Dit kon vaak alleen maar met soldaten en licht materieel. Hiervoor werden speciale zweefvliegtuigen ontworpen die eenmalig werden ingezet om soldaten en jeeps af te zetten achter de verdediging.
Het vervoer van zwaarder materiaal over het front bestond uit het droppen van tanks met parachutes. Dat gebeurde met behulp van bommenwerpers. Was de plaats van bestemming bereikt, dan doken deze machines richting de grond om de tanks op lage hoogte af te werpen. De bemanning van de tank moest het voertuig op een andere manier zien te bereiken met alle risico’s van dien. Volgens Antonov kon het ook op een andere manier. Door vleugels te monteren aan het voertuig kan het met bemanning en al op het terrein landen en meteen worden ingezet.
Het ontwerp
Aan de achterkant van een T-60-tank werd een dubbeldekvleugel gemonteerd met een spanwijdte van achttien meter. Een kleine staart moest zorgen voor de stabiliteit van de A-40. Aerodynamisch gezien was het geen succes: het geheel, dat als een zweefvliegtuig omhoog moest worden gesleept, wekte een grote mate van weerstand op. Het sleeptoestel moest de bijna 8.000 kilo wegende tank met een snelheid van 160km/h door de lucht trekken. Een hele klus!
Het eerste en enige prototype van de A-40 vloog in 1942. Een bekende testpiloot uit die tijd, Sergei Anokhin, testte het toestel. Met een TB-3-bommenwerper sleepte hij het geheel omhoog. Meteen ontstonden er problemen. De motoren van het sleepvliegtuig raakten oververhit, de A-40 moest afgeworpen worden. Tijdens de kortstondige vlucht stuurde Sergei het toestel naar een veld vlakbij de luchthaven. Na de landing werden de vleugels afgeworpen. Vervolgens reed de piloot, die aan de harde landing enkele lichte verwondingen opliep, de tank zelf het stukje terug richting de luchthaven.
Alhoewel de eerste testvlucht deels succesvol was, werd toch besloten het project niet door te zetten. Oleg Antonov kon zijn aandacht richten op andere toestellen.
Verschillend
VWO
.jpg){kind=link}
