Airline: easyJet
Route: Amsterdam – London Luton – Amsterdam
Toestel: A320neo | G-UZHA
Waardering: 
Op uitnodiging van easyJet testte Up in the Sky het gloednieuwe type in de vloot. Up vloog daarvoor van Amsterdam naar Luton en terug. Tijdens de turn-around spraken we met de crew over hun bevindingen en kregen we een rondleiding om het toestel door één van de piloten.
Voor vertrek
Donderdag tijdens de ochtendspits was het erg rustig bij de security en marechaussee in vertrek 3. Het toestel staat achteraan op de H-pier, een flink stuk lopen. Boarden ging zoals gewoonlijk met twee trappen en verliep prima. De turn-around was snel en op tijd vertrok de neo.
Vertrek
Het vliegtuig zat nagenoeg vol, behalve de nooduitgangen. We waren één van de laatsten was die aan boord gingen en kregen een lege nooduitgangplek (rij 12) aangeboden. Take-off was van de Kaagbaan. De nieuwe geur die we bij levering in Toulouse roken, was er inmiddels wel af.
Take-off
Hier moet het verschil merkbaar zijn tussen ceo en neo. Dit verschil bestaat immers vooral uit de nieuwe motoren. Ze zijn zuiniger, maar dat merk je niet als je in het vliegtuig zit. Ze zouden ook aanzienlijk stiller zijn, vooral dat zou moeten opvallen. En inderdaad, geen loeiende motoren toen de piloten de gashendels naar voren gooiden. Een soort gezoem, zo klonk het. Later beschreef de co-piloot het geluid treffend: “alsof een wasmachine centrifugeert.” De decibelmeter op de iPhone gaf 75 tot 84 dB aan.
Inflight
De vlucht naar Luton is driekwartier. Voor je het weet ben je er. De crew werkt snel en efficiënt. Van twee kanten komen twee crewleden met een trolley, waardoor alle passagiers snel bediend worden. De maatschappij heeft een uitgebreid assortiment, alles tegen betaling uiteraard. We namen de hot bacon sandwich. Het zag er niet zo fancy uit als op het plaatje, maar was erg goed van smaak. Nadeel is wel dat het opgewarmd moet worden en vanwege de korte vlucht pas laat er is. De tafels moesten al opgeklapt zijn vanwege de naderende landing.
Turn-around
Tijdens de turn-around op Luton was er wat meer tijd dan gebruikelijk. We werden uitgenodigd in de cockpit. De captain en zijn co vertelden dat ze wat hun werk betreft weinig verschil merken met de A320ceo’s, die zij ook vliegen. “Nagenoeg alles in de cockpit is hetzelfde gebleven”, zegt de captain. “Het is wel opvallender stiller, ook aan de voorkant van het vliegtuig.” De motoren vinden de piloten wat sterker aanvoelen. “Met taxiën hoeft er nog amper gas bij”, legt de co uit.
De cabin crew zegt ook dat ze duidelijk minder geluid horen. Verder zijn er weinig verschillen. Het grootste verschil is de mogelijkheid via het computerscherm de cockpit een seintje te geven. “Bijvoorbeeld als de cabine klaar is voor take-off”, legt de purser uit. “Eerst ging dat per telefoon. Ik dacht dat het gek zou zijn, maar het is juist wel makkelijk”, zegt ze. De captain valt haar bij dat het voor hen ook handig is dat ze de melding krijgen zonder erdoor afgeleid te worden.
Terug
Ook de terugweg verliep soepel en op tijd. Dit keer geen nooduitgangplek. De ‘gewone’ stoelen zijn wat krapper, maar ook prima. De brede Airbus-cabine zorgt ervoor dat er ook wat bredere stoelen in kunnen; vergeleken met een 737. Dit zorgt ervoor dat je niet schouder aan schouder zit met de buurman, maar nèt even dat kleine beetje extra hebt wat het gevoel van privacy en ruimte ten goede komt.
Conclusie
De neo is een mooie vooruitgang voor easyJet. Voor de passagier is het grootste verschil dat het een stuk stiller aan boord is. De ventilatie lijkt wel meer geluid te maken dan de motoren.
Verschillend
VWO