Die elektrische auto zal uiteindelijk wel lukken, gesmeerd met lekker veel subsidie. De elektrische brommer? In 2021 weten we niet anders meer. Zonnepanelen op het dak? Gaat kei- en keihard. Plastic roerstaafjes? Volledig verdwenen in 2019.
Het elektrische vliegtuig is er ook al lang. Tien jaar of zo. Er zijn er zelfs een stuk of vijf verschillende. Endurance één uur, payload: één kleuter.
Elektrisch verkeersvliegen is een heel ander verhaal. Tijdens een retourtje New York wordt de zonne-energie verbruikt die tijdens het Carboon, 200 miljoen jaar geleden, op moerassen ter grootte van ons continent Afrika zijn ingebrand. De samengebalde power daarvan wordt in de vorm van JetA1 in uw KLM-787 gegoten. En wordt tijdens één vlucht van Europa naar de VS weg gefakkeld. Eén liter bevat net zo veel energie als een vierkante kilometer zonnepanelen in een jaar kunnen opwekken. Moet ook, want alleen zo kun je 200.000 kilo staal en aluminium met Mach 0,85 door de stratosfeer sleuren.
Met alle respect voor onze slimme jongens en meisjes van de TH Delft, Eindhoven en Twente: dat immense natuurgeweld gaan we never nooit samenpersen in een paar Duracells. Elektrisch naar New York vliegen gaat niemand van ons, zelfs ons jongste lezertje uit Barendrecht, ooit meemaken.
Gelukkig is er nog aardolie genoeg, zeker als we daar voor andere doeleinden (plastic!) steeds minder van gebruiken. Dus, lieve mensen, zuinig en ecologisch oppassend leven, en zo weinig mogelijk kindertjes maken, maar vooral ook lekker vliegen. Geniet ervan!
Goof Bakker
Uddel
MBO