Een vol geladen vliegtuig is zwaar en heeft heel veel stuwkracht nodig om de lucht in te komen. Maar toch zal een vliegtuig bij het opstijgen zelden zijn volledige motorvermogen gebruiken. Maar waarom is dit het geval?
De hoeveelheid stuwkracht die een vliegtuig gebruikt om op te stijgen wordt berekend op basis van verschillende factoren. Zelden leidt deze berekening ertoe dat een vliegtuig zijn volledige stuwkracht moet gebruiken om van een bepaalde startbaan op te stijgen. Bij de meeste starts wordt ‘verminderde’ stuwkracht gebruikt om motorslijtage te voorkomen. Voor elke start worden de prestaties berekend, wordt het benodigde vermogen bepaald en wordt de stuwkracht ingesteld. Normaal is dit onder het maximaal beschikbare niveau, en staat bekend als een ‘derated thrust takeoff’.
Een belangrijke factor van het niet op vol vermogen vertrekken, is dus het behoud van de motoren van een vliegtuig. Dit heeft positieve gevolgen voor de financiën van de luchtvaartmaatschappij. Maar het belangrijkste is dat het ook de veiligheid van het vliegtuig verhoogt. ‘Derates’ verbeteren de levensduur en betrouwbaarheid van motoren. Ze verlagen niet alleen de gebruikskosten, maar verkleinen ook de kans op een motorstoring. Natuurlijk kunnen piloten indien nodig de stuwkracht aanpassen tijdens het opstijgen. Het gebruik van gereduceerde stuwkracht in de eerste plaats, en de lengte van startbanen in het algemeen, maken dit mogelijk. Over het geheel genomen is het besluit om voor het merendeel van de vertrekkende vliegtuigen een verminderde stuwkracht te gebruiken, het resultaat van een aantal interessante factoren.
Verschillend
VWO