In 1957 stortte een Douglas DC-3 van Swissair neer in het Bodenmeer. Vier slachtoffers zijn nog altijd niet teruggevonden maar daar kan verandering in komen. Onderzoekers hebben namelijk menselijk DNA gevonden in de buurt van het wrak.
De Douglas DC-3, registratie HB-IRK, vertrok op 18 juni 1957 voor een trainingsvlucht. De machine kwam tegen 10:20 uur echter in de problemen en stortte vervolgens in het Bodenmeer. Bij het ongeluk kwamen alle negen inzittenden om het leven. Sindsdien ligt het wrak daar op een diepte van meer dan tweehonderd meter en worden er nog altijd vier lichamen vermist.
De menselijke resten werden bij toeval tijdens een bergingsoperatie ontdekt. Nabij het vliegtuigwrak ligt eveneens een gezonken stoomschip. Die boot was in 1933 opzettelijk tot zinken gebracht waardoor afwezigheid van mensen op het schip aanneembaar is. Het DNA dat is gevonden, wordt daarom aan de vermiste inzittenden van het vliegtuig toegeschreven.
Het geld raakt op
Een deel van de romp van de DC-3 is te vinden in het Verkehrshaus der Schweiz, Luzern. De Zwitserse scheepsberging-vereniging wil daar nu ook een motor aan toevoegen, deze ligt nog altijd op de bodem van het meer met het wrak. De vereniging wil de motor daarom uit het water vissen, ook om die te beschermen tegen invasieve watersoorten die het materiaal aantasten. Bovendien zegt de vereniging dat de motor nieuwe aanknopingspunten kan geven voor de oorzaak van de crash.
De tijd begint wel te dringen want het geld raakt op. Het gereserveerde geld is vooralsnog bedoeld voor de berging van het andere wrak dat in de buurt ligt. Volgens een rapport van de Neue Zürcher Zeitung komt de organisatie nog altijd 800.000 Zwitserse frank tekort. Ook een crowdfunding leverde niet het gewenste resultaat op.
Verschillend
VWO