Waaraan denk je meteen bij Oranje? Aan het TeamNL met bekende topsporters als Ireen Wüst, Gianni Romme, Max Verstappen, Femke Bol en Mathieu van der Poel? Of aan ons koningshuis, het Huis Oranje-Nassau? Of toch aan easyJet, de luchtvaartmaatschappij met de oranje staarten die vorig jaar het tienjarige bestaan van haar basis op Schiphol vierde? Nice is een van de bestemmingen waarop de prijsvechter vanaf Amsterdam vliegt. Voor niet alleen de heenvlucht, ook voor de terugvlucht stond een Airbus A319 klaar, in beide gevallen de OE-LKP.
EasyJet een van de grootste op Schiphol
Een ticket boeken bij easyJet is niet moeilijk, alleen is een creditcard (of prepaid creditcard) de primaire en vaak verplichte betaalmethode voor het direct boeken van vluchten op hun website en app. Hoewel de airline de belangrijkste credit- en debitcards accepteert, zoals Visa, Mastercard en American Express, is dit met iDEAL of andere lokale opties niet altijd het geval. En dat is vreemd als je bedenkt dat easyJet na KLM en Transavia de meeste vliegtuigen op Schiphol heeft gestationeerd. In 2024 was easyJet op basis van passagiersaantallen zelfs de op een na grootste maatschappij op Schiphol, achter de KLM-groep.
Heb je eenmaal geboekt dan herinnert de prijsvechter je er twee keer aan dat je vlucht er bijna aankomt, vergezeld van dezelfde tips om goed voorbereid op reis te gaan. Op hun website kan je alvast een voorproefje nemen van wat er aan boord te drinken en te smikkelen valt. Het is mogelijk dan al je keus te maken en te bestellen, tijdens de vlucht krijg je het dan gepresenteerd. Eenmaal in het vliegtuig kan je het aanbod ook opzoeken in het magazine en je bestelling doen bij de cabin crew.
M-pier
De machines van easyJet vertrekken doorgaans vanaf de M-pier in lounge 3, speciaal bedoeld voor Schengenvluchten van prijsvechters. Eenmaal daar beland, merk je aan alles dat dit een plek is waarvoor deze airlines minder hoeven te betalen. Het is de enige pier op Schiphol die niet is verbonden met de centrale vertrekhallen. Van een uitgebreid horeca- en winkelaanbod is geen sprake. Zitplaatsen zijn er slechts in beperkte mate. Er is geen aviobrug, je moet zelf naar het vliegtuig lopen en via een trap boarden. Niet fijn als het regent. Maar wel veel leuker voor het maken van foto’s.
Smaakmakend
Zowel tijdens de heen- als de terugvlucht voelde ik me zeer welkom aan boord. De deels Nederlandse crew was behalve vriendelijk ook behulpzaam en voorkomend. Zo werd mijn rolkoffer in beide gevallen zonder dat ik erom hoefde te vragen door iemand van het cabinepersoneel in de bagagebak gestopt. Wel zo fijn als je én geen lang postuur hebt én al wat langer rondloopt in het ondermaanse. Smaakmakend was de manier waarop de purser tijdens de terugvlucht vertelde wat er zoal bij easyJet aan eten valt te scoren. Niet dat het resulteerde in heel veel aftrek: als je ergens tussen twee uur en half vijf vliegt zit je niet echt te springen om maagvulling.
Zachte landing
In beide gevallen was sprake van een zachte landing, als een eitje. Tijdens de terugvlucht was het boven de Alpen enigszins turbulent met als gevolg dat de stoelriemen vast en de dekseltjes op de bekertjes moesten. Alhoewel het vertrek vanuit Nice twintig minuten later plaatsvond dan gepland, werd er dankzij staartwind toch maar liefst acht minuten voor de verwachte aankomsttijd geland.
De grootste klant
Evenals de groene en de blauwe maatschappij is de oranje maatschappij van Boeing naar de Airbus geswitcht, alleen deed zij dat vele jaren eerder en betrof dit de stap van de Boeing 737-300 en -700 naar de Airbus A319. Lange tijd was easyJet de grootste klant bij Airbus voor dit vliegtuigtype. Van de 215 exemplaren die de airline in dienst nam, zijn er nog altijd 82 in bedrijf. De OE-LKP is daar één van. De machine werd op 10 november 2008 aan de vloot toegevoegd als G-EZDS en op 7 mei 2018 geregistreerd als OE-LKP.
Dit was het gevolg van de Brexit, die maakte dat easyJet ingrijpende maatregelen moest nemen om te blijven voldoen aan de EU-regels voor eigendom en zeggenschap. Sinds 1 januari 2021 worden Britse aandeelhouders als niet-EU beschouwd. Het bedrijf richtte loste het probleem op door in Oostenrijk een Europese dochteronderneming op te richten en vervolgens ruim honderd van circa 250 van haar toestellen over te hevelen, waaronder de OE-LKP.
Trouw aan Airbus
De OE-LKP is zeker de jongste niet meer in de vloot van een airline die versneld afscheid wil nemen van het vliegtuigtype waartoe zij behoort. Weliswaar blijft easyJet Airbus trouw, maar de keus is wel op een grotere telg uit de moderne generatie NEO-vliegtuigen gevallen. Daarin kan de maatschappij meer passagiers meenemen zonder dat er in extra slots dient te worden geïnvesteerd of dat daarom moet worden ‘gevochten’ met andere maatschappijen. Zeker op Schiphol is dat voor prijsvechters als easyJet een groot voordeel. Heb je al eens in een van de NEO’s gevlogen dan valt in de cabine zeker op dat deze voorouder luidruchtiger is. Van het feit dat de A319 zo’n vijftien procent meer kerosine verstookt merk je als reiziger tijdens de vlucht natuurlijk niets.
Een compliment
Het interieur van het vliegtuig, met een 3-bij-3 stoelindeling van 156 zitplaatsen in enkel een economy-klasse, oogt niet als ouwe meuk. In tegenstelling tot KLM en Transavia die het blauw en groen van hun huisstijlkleur geheel hebben doorgezet in de stoelbekleding, viel de keus van de oranje maatschappij op donkergrijs meubilair, opgevrolijkt met oranje hoekjes en kleine lichtgrijs omlijnde blokjes waarin ook de oranje hoekjes weer terugkomen. De stoelen met een breedte van 46 centimeter, zitten prima. Vergeefs zoeken is het erin naar oplaadpunten en oplaadpunten.
De beenruimte is met 74 centimeter aan de krappe kant. Voor extra beenruimte moet je voor een plek bij een van de vier nooddeuren gaan. Dat het er bij binnenkomst opgeruimd uitzag mag als een compliment voor het cabinepersoneel worden beschouwd. Behalve dat deze mensen moeten zorgen voor de veiligheid en het comfort van de passagiers, is het namelijk ook aan hen om tijdens de korte turnarounds van easyJet op Schiphol de rommel op te ruimen die er na een vlucht in een toestel achterblijft.
Niet nodig
Dat er altijd weer lieden zijn die er een smerige bende van maken is ook deze cabin crew niet vreemd, waarbij de meest onaangename verrassing wel bestaat uit een rijkelijk gevulde babyluier in een van de stoelzakken. Je vraagt je toch af hoe het er thuis uitziet bij gasten die dit soort walging wekkend gedrag vertonen. Zo nodig wordt er een schoonmaakploeg bij gehaald wat voor vertraging zorgt. Tijdens de nachten, als de vliegtuigen beton staan te happen, laat easyJet ze desinfecteren door een hierin gespecialiseerd bedrijf.
Aangezien veel mensen viespeuken zijn blijft het zaak – om het even met welke maatschappij je vliegt – zelf een desinfecterend doekje mee te nemen om de tray table te reinigen want het betreft het meest smerige gedeelte in een vliegtuig. Voor alle duidelijkheid: het is helemaal niet nodig om een baby op dat tafeltje te verschonen aangezien er in de toiletten een voorziening voor aanwezig is. Het personeel grijpt ook meteen in zodra het er lucht van krijgt dat een ouder dit klusje in de cabine klaart. Gelukkig bleek dat tijdens geen van mijn beide vluchten noodzakelijk.
Stoel 1A
Zowel tijdens de heen- als de terugvlucht zat ik op stoel 1A, helemaal vooraan in de eerste sectie, pal achter de deur. Het betreft een raamplaats met een vrij uitzicht dat niet wordt belemmerd door de vleugel. Veruit een van de beste plekken is dit als het gaat om beenruimte. Maar omdat je geen stoel voor je hebt om een kleine tas onder te plaatsen, wordt wel verlangd dat ook die in de bagagebak gaat.
Zodra de cabin crew rondgaat met het aanbod van drinken en etenswaren, ben je als een van de eersten aan de beurt. Het tafeltje dat daarvoor aanwezig is, zit verstopt in de armleuning. Nadat het daaruit is getrokken, is het uitklapbaar in twee delen. Het is nog meer behelpen dan met de tray table aan de achterkant van een stoel, want het ding is nóg kleiner. Als gevolg van het binnenvallende zonlicht heb ik er geen last van gehad dat het om een van de koudere plekken in de cabine gaat.
Weer met easyJet vanaf Schiphol?
Zou ik weer met easyJet vliegen? Zeker wel. Sowieso vanwege de vriendelijkheid. En laten we wel wezen, als je zo goedkoop mogelijk van A naar B wilt vliegen, moet je niet verlangen dat je een luxe te wachten staat zoals ooit het geval was toen enkel de jetset zich een vlucht kon permitteren. De basisprijs dekt alleen de hoogst essentiële zaken. Voor alles wat je meer wilt geldt: betalen. De meeste luchtvaartmaatschappijen die korte afstandsvluchten uitvoeren rekenen kosten voor eten en drinken, zonder dat de kwaliteit daarvan top is. Daarop vormt easyJet vormt geen uitzondering. Afhankelijk van de vluchtduur is zelf iets te eten meenemen aan boord nog altijd een optie.
Zes van de negen Airbussen
Als je bij dit alles bedenkt dat de meeste mensen het verschil tussen een Airbus A319, een Airbus A321neo, een Boeing 737 van het type Next Generation of MAX niet eens kennen, maakt het ook niet meer zoveel uit welke machine uit die collectie je van A naar B brengt. Dat easyJet volop investeert in vlootvernieuwing, wat tot gevolg heeft dat de inmiddels minder zuinige en minder stille A319 haar langste tijd bij de maatschappij met de oranje staarten heeft beleefd, is tevens prijzenswaardig. Op Schiphol maken inmiddels zes van de negen easyJet-vliegtuigen deel uit van de NEO-generatie.
Verschillend
VWO