Grofweg een halfjaar geleden streek IndiGo voor het eerst neer op Schiphol. Inmiddels vliegt de Indiase prijsvechter dagelijks tussen Amsterdam en Mumbai, met een Boeing 787 van Norse Atlantic Airways. Een Noorse cockpitbemanning vliegt het toestel, terwijl het cabinepersoneel van IndiGo zelf is.
Naast verbindingen binnen India stunt IndiGo ook met bijzonder aantrekkelijke prijzen richting de rest van Azië, waaronder Thailand, soms voor minder dan 500 euro retour. Een goede deal? Up in the Sky vloog mee om dat uit te zoeken.
Pre-boarding
Op Schiphol maakt IndiGo, dat geleid wordt door oud-KLM-topman Pieter Elbers, gebruik van vertrekhal 3. Bij de check-in staat een rij van ongeveer twintig minuten. Opvallend veel Nederlanders blijken via Mumbai door te reizen naar Zuidoost-Azië, met name Bangkok. Alle reizigers mogen standaard 15 kilo ruimbagage meenemen. Daarmee is IndiGo, zeker voor backpackers, een aantrekkelijke optie.
De gate opent op tijd. Er wordt gestart met pre-boarding: de boarding pass wordt alvast gescand, waarna passagiers enige tijd in de slurf wachten om het instapproces te versnellen.
Aan boord bij IndiGo
De cabine van de circa zes jaar oude Dreamliner oogt schoon en netjes. De stoelen staan in een 3-3-3-opstelling. Dat is inmiddels de standaard voor de 787, maar krapper dan de oorspronkelijke 2-4-2-indeling waarvoor Boeing het toestel ooit ontwierp.
Op iedere stoel ligt een flesje water en een tijdschrift klaar. Het is meteen duidelijk dat de vlucht technisch wordt uitgevoerd door Norse Atlantic Airways: het logo van de Scandinavische prijsvechter prijkt nog altijd op de schermen. Het IndiGo-cabinepersoneel is bijzonder vriendelijk en opgewekt, en heet passagiers hartelijk welkom.
Entertainment
De schermen beschikken over een USB-poort en bieden een basisselectie films en enkele series. Het aanbod is echter beperkt. Functies als een bewegende kaart ontbreken; de voortgang van de vlucht is alleen te volgen via een statusbalk met de resterende vliegtijd. WiFi is aan boord geen optie.
Verloop van de vlucht
Nog geen kwartier na het opstijgen worden alle raampjes gedimd voor de rest van de dagvlucht. Het geforceerd dimmen van de ramen is een kenmerk van de Dreamliner en voor sommige reizigers zelfs reden om het type te vermijden.
Ongeveer anderhalf uur na vertrek wordt de eerste maaltijd geserveerd. De porties zijn ruim en het eten smaakt verrassend goed. De IndiGo-crew komt regelmatig langs met water. Voor de landing volgt nog een snackservice.
Gedurende de vlucht is het cabinepersoneel zichtbaar aanwezig in de cabine, om water uit te delen en afval op te halen. De toiletten worden niet continu schoongemaakt; halverwege de vlucht ogen ze wat rommelig en is de zeep op. Later wordt dit echter verholpen.
We landen stipt op tijd, rond kwart over twee ’s nachts, in Mumbai. De meeste passagiers begeven zich direct naar hun aansluitende vlucht. Veel van deze vertrekken rond vijf uur ’s ochtends, wat voor sommigen een korte nacht betekent.
Conclusie: is IndiGo de moeite waard?
Hoe prettig een vlucht is, hangt sterk af van de verwachtingen. Wie enige luchtvaartkennis heeft, verwacht van IndiGo wellicht niet hetzelfde niveau als bij bijvoorbeeld Virgin Atlantic of Lufthansa. Maar die aanname blijkt te kort door de bocht.
Een economy-ticket inclusief gratis ruimbagage is in Europa al jaren geen vanzelfsprekendheid meer. Zelfs in Azië en het Midden-Oosten is dat niet altijd de norm. Daarnaast is zichtbaar aanwezige crew tijdens de vlucht ook minder gebruikelijk dan je zou denken.
IndiGo is misschien niet volledig te vergelijken met de grote legacy carriers die op Schiphol actief zijn. Er is geen volwaardige business class en WiFi ontbreekt. Toch is het comfort in economy vergelijkbaar. Het grootste verschil? De prijs.
Verschillend
