Wie had het mooiste luchtmacht-baantje ooit? Niet de F-16-piloot, kan ik u vertellen.
Nee, het was de man die op zijn buik achter in een KC-97 Air Tanker lag. Hij tuurde door een ruitje en bediende met een soort primitieve joystick de refueling boom. Als een soort gigantische zoogvrouw gaf hij alle hongerige baby’s – Thunderchiefs, Phantoms, Voodoo’s – één voor één de borst.
Pas op: die rare seksuele connotaties heb ik niet alleen. En zeker niet de meest bizarre! Een F105-piloot schilderde tijdens de Vietnam-oorlog een gigantische pin up met gespreide benen rondom zijn aerial refueling receptacle. Hij beweerde dat de boom operator zodoende beduidend soepeler aankoppelde.
Maar wat een wereldbaan, die boom operator! Eén voor één die prachtige toestellen door je optisch perfect geslepen ruitje te zien opdoemen en weer vertrekken. Dat moet wel de ultieme wanking fantasy van de vliegtuigspotter zijn!
Het baantje werd later veel minder. De boom-operator zit nu ergens weggestopt in de tanker naar een flat screen monitor te staren. (Why shouldn’t he suffer, like the rest of us?) Met duizend knopjes om zich heen.
Bij de nieuwe KC-46 krijgen ze dat systeem trouwens telkens maar niet goed, waardoor die nieuwe tanker continu vertraging oploopt. Natuurlijk weer veel te ingewikkeld ontworpen, met allerlei functies die nooit iemand gebruikt. Kost weer tien jaar softwaregeneuzel en een half miljard dollar voor het een beetje werkt. Vergelijk The Sad Story of the JSF.
Tip van Goof: leg die vent weer op zijn buik achter in die kist, en laat hem door een ruitje loeren, en een simpele joystick met drie elektromotortjes bedienen. Dan kun je morgen vliegen. En heeft die knaap ook weer een leuke baan.
Goof Bakker
Uddel
MBO