Op lange vluchten over afgelegen gebieden gelden specifieke regels. Er mogen alleen vliegtuigen vliegen die zogenaamd ETOPS-gecertificeerd zijn. Maar wat is ETOPS precies?
ETOPS staat voor: Extended-Range Twin-engine Operations Performace Standards. Of in het Nederlands: prestatiestandaarden voor tweemotorige vliegtuigen met een vergroot bereik. Deze term en bijbehorende regelgeving hebben gedicteerd hoe vliegtuigen eruit zien sinds de invoering ervan in 1953. Het heeft namelijk te maken met hoe lang een tweemotorig vliegtuig kan blijven doorvliegen na het uitvallen van één motor. De term wordt daarom vaak op informele manier uitgedrukt als: Engines Turn or Passengers Swim.
De 60 minuten regel
In 1953 voerde de Federal Aviation Administration (FAA) de 60-minutenregel in. Deze regel verbood vliegtuigen met twee motoren om verder dan 60 minuten weg te vliegen van een vliegveld. Dit was gebaseerd op de betrouwbaarheid van de zuigermotoren van die tijd. De International Civil Aviation Organization (ICAO) adviseerde in die tijd een maximale uitwijktijd van 90 minuten. Dit advies werd vaak door andere autoriteiten over de wereld overgenomen.
ETOPS
Vanaf 1964 werd er een uitzondering gemaakt voor vliegtuigen met meer dan twee motoren. Dit opende de deur voor de bekende driemotorige toestellen zoals de DC-10, de Lockheed Tristar en de MD-11. Deze vliegtuigen werden ingezet op lange intercontinentale vluchten omdat ze geen rekening hoefden te houden met de 60-minutenregel. Ook viermotorige machines zoals de DC-8 en de Boeing 707 en 747 deden het goed op deze routes. De donkerblauwe vlekken op onderstaande wereldkaart geven aan waar aanvankelijk niet mocht worden gevlogen met tweemotorige toestellen.
Een wel bekende uitspraak die werd gedaan door Jonee Lynn Helms in 1980, toenmalig directeur van de FAA, over een vraag van Boeing over een mogelijke uitzondering voor de nieuwe 767 was:
“It’ll be a cold day in hell before I let twins fly long haul, overwater routes.”
Helms zou eigenlijk de 60-minutenregel al goedgeefs vinden. Toch bewezen de straalmotoren van de nieuwere vliegtuigtypes zich betrouwbaar genoeg. In 1985 verhoogde de FAA de ETOPS-tijd naar 120 minuten. Dit opende een groot aantal deuren voor de twinjets. In 1985 werd de eerste ETOPS-vlucht uitgevoerd met de Boeing 767 van Boston naar Parijs door Trans World Airlines.
ETOPS-180
Na een aantal jaar incidentvrij vliegen met de 120-minutencertificering was het tijd voor de volgende stap. Boeing overtuigde de FAA dat het in staat was een vliegtuig te bouwen dat een ETOPS-rating van 180 minuten aankon. Dit was de 777. Met deze ETOPS-certificering kon bijna over de hele wereld worden gevlogen.
Ultra long-haul
Met de komst van ultra long-haul vluchten zoals Qantas wil uitvoeren onder Project Sunrise was er een nieuwe stap nodig in ETOPS certificering. De Australische maatschappij wil vluchten uitvoeren van Sydney en Melbourne naar Londen en naar New York. Voorafgaand aan de coronacrisis nam dit plan steeds concretere vormen aan. Zo werden er al testvluchten uitgevoerd tussen Sydney en Londen en New York en is de Airbus A350-1000 geselecteerd voor het uitvoeren van de vluchten. Als gevolg van de coronacrisis koos Qantas ervoor om in mei vorig jaar de plannen voor Project Sunrise voorlopig in de koelkast te zetten.
De Airbus A350-1000 heeft de tot nu toe de hoogste ETOPS certificering ooit op zijn naam staan. Namelijk 370 minuten. Deze certificering bedekt 99,7% van de oppervlakte van de aarde.
Verschillend
VWO
.jpg){kind=link}
