Boven de wolken ben ik onderweg van Astana naar Almaty, Kazachstan. Dit land is ’s werelds negende grootste en is enorm divers wat betreft natuur. De Kazachen zijn trots op hun thuis en een populair genre op sociale media is het vergelijken van hun land met andere landen. Zo worden de besneeuwde bergtoppen vergeleken met de Zwitserse Alpen, de eindeloze vlakten met de pampa in Argentinië en de goudgele canyons met de Grand Canyon in de Verenigde Staten. Vandaag vlieg ik in de business class aan boord van een bijzondere Boeing 767 van flag carrier Air Astana.
De vluchten zijn heel specifiek geboekt. Voor de heenreis stap ik aan boord van vlucht KC624, uitgevoerd met een Airbus A321neo-LR. Air Astana zet dit toestel in voor vluchten vanaf haar verschillende hubs door Kazachstan naar bestemmingen in Europa en Oost-Azië. Onder andere is er een dagelijkse vlucht vanuit Atyrau, West-Kazachstan, naar Amsterdam. Het toestel staat bij Air Astana bekend om de afwisselende 2-2- en 1-1-configuratie in de business class. Daardoor zijn er enkele passagiers die zich een koning kunnen wanen, mits ze bereid zijn €17 bij te leggen. Daar was ik er een van.
Onverwachts in een bijzondere 767
Helaas viel dat plan twee dagen voor vertrek in duigen. Het vliegtuig, en daarmee de stoel, was veranderd. Ik zat voortaan in stoel 1D aan boord van een Boeing 767-300ER; in de middelste rij dus. Dat was erg teleurstellend, aangezien ik de ‘Throne Seat’ mede had geboekt om bij het raam te kunnen zitten. Toen ik de maatschappij belde, toonde de telefoniste begrip en was ze erg behulpzaam. Ze wist mij te verplaatsen naar stoel 5K, alsnog bij het raam. Maar naar die €17 extra kon ik fluiten, onder het mom van Air Astana’s ‘no cancellation policy’.
Check-in en boarding
Met Poolse mede-reizigers die onderweg waren naar Europa, pakte ik op een koude decemberochtend de taxi naar het vliegveld van Astana. De check-in verliep ontzettend spoedig. Binnen vijf minuten had ik mijn papieren boardingpas in handen en was ik door de beveiliging heen. De lounge, Shanyraq (een Kazachs woord dat als metonymie wordt gebruikt voor “thuis”), zat om de hoek. Via een marmeren wenteltrap begaf ik me omhoog naar een strakke, moderne lounge met uitzicht op het besneeuwde vliegveld.
Niet lang voor boarding werd ik er door de serveerster op gewezen dat het tijd was om aan boord te stappen van de 767. Na de kleine kinderen mocht ook ik het vliegtuig binnen, op zoek naar mijn stoel 5K. Het vliegtuig, registratie EI-KEC, is de allerlaatste passagiers-Boeing 767 ooit gebouwd, en vliegt inmiddels ruim tien jaar voor Air Astana. De vrachtvariant is nog altijd in productie bij Boeing. Vorig jaar gaf de FAA zelfs goedkeuring om de 767F nog tot ten minste 2033 te blijven bouwen.
Cabine van de 767
De cabine bestaat uit dertig stoelen en is ingericht in een 1-2-1-configuratie met afwisselende rijen, waarbij de passagiers op de oneven nummers bij het raam de meeste privacy genieten. De stoelen zijn van het merk Thomson Aero en worden Vantage Flatbed Seats genoemd. Ze zijn ruim 58 centimeter breed en kunnen, zoals de naam al suggereert, volledig vlak. Op een prettige afstand is een helder IFE-scherm van zeventien inch geïnstalleerd. In vergelijking met de ‘grote jongens’ van deze wereld was het systeem van Air Astana relatief beperkt, maar met een diverse collectie aan lokale, Russischtalige en internationale films hoefde ik mij geen moment te vervelen. Verder beschikt de stoel over meerdere handige opslagruimtes en verschillende typen stopcontacten.
De ontvangst was direct warm. We kregen een glaasje drinken aangeboden en de stewardess maakte een kort praatje terwijl ze de menu’s uitdeelde. Vervolgens was het tijd om te vertrekken, maar eerst nog even langs het de-icing-station! In het noorden van Kazachstan is het ’s winters ijskoud en kan de temperatuur dalen tot veertig graden onder het vriespunt. Hoewel dat op de dag van mijn vlucht nog niet het geval was, vroor het wel twintig graden. De-icing is dus geen overbodige luxe voor deze Boeing 767!
Details
De service aan boord van vlucht KC624 was uitmuntend. Dat is de enige toepasselijke beschrijving die ik kan geven. De crew was assertief, behulpzaam en geïnteresseerd. Zo werden onze jassen keurig netjes in de garderobe opgehangen en kwamen de stewardessen tot tweemaal toe langs om te vragen of we nog wat extra’s te drinken wilden. Tevens vroeg de dame die mij mijn maaltijd aanbood waar ik vandaan kwam en wat ik in Kazachstan deed. Het zijn deze kleine, persoonlijke momentjes die voor mij een goede ervaring fantastisch maken.
Over de maaltijd gesproken: deze was voldoende. Air Astana bood drie opties aan, waarvan er geen een echt tot de verbeelding sprak. Er was een vegetarische mogelijkheid, een variant met vis (tip: vis per definitie mijden in Kazachstan) en een warme kipsalade. Het werd de laatste, en de salade smaakte gelukkig prima. Jammer alleen dat het voorgerecht ook al een salade was, waardoor ik eigenlijk als een soort konijntje zat te knabbelen op groene blaadjes met een niet bijster inspirerende dressing. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het een binnenlandse vlucht was van nog geen twee uur. Een langere vlucht zal waarschijnlijk betere opties hebben. De grootte van de maaltijd was al met al meer dan voldoende.
Behalve de persoonlijke contactmomenten en een flinke maaltijd heeft Air Astana de details evenmin achterwege gelaten. Overal waar je kijkt, zie je de branding van de maatschappij terug. Of het nou gaat om het bestek, het tafelkleed of de koptelefoon van goede kwaliteit en de leesmap: het logo keert overal terug. Mijn persoonlijke favoriet was het zout- en peper-setje die bestond uit twee kleine joertjes. Een joert is een traditionele, ronde, verplaatsbare tent die al duizenden jaren wordt gebruikt door nomadische volkeren in Centraal-Azië voor huisvesting.
Samenvattend
Na een kleine twee uur was het alweer tijd de landing in te zetten. Met een prachtig uitzicht op het Trans-Ili Alatau -gebergte waar Almaty tegenaan ligt, dook mijn Boeing 767 kopje onder het dikke wolkendek in. De besneeuwde stad werd al gauw zichtbaar en spoedig stonden we veilig op de grond. Kortom: het was een erg geslaagde vlucht met heel veel positieve elementen, van de check-in en de lounge op de grond tot aan de details tijdens de vlucht. Het is jammer dat het toestel zo vlak voor de vlucht werd omgewisseld, maar de fantastische bemanning maakte dat helemaal goed.
Dit is deel twee in een driedelige serie over Air Astana, klik hier om deel één te lezen. NB. Air Astana heeft geen invloed gehad op deze artikelen. Deze reviews zijn onafhankelijk geschreven. Dit business class-ticket van Astana naar Almaty in Business Class kostte €152, exclusief €17 voor de stoelreservering.
Verschillend
