KLM opereerde in 1968 korte tijd een geleasede BAC 1-11-300 om te vliegen tussen Rotterdam Zestienhoven en Londen. Deze BAC One Eleven werd voor een aantal maanden geleased van British Eagle, maar vloog wel met een volledige KLM-beschildering.
Wet Lease
Nadat de Lockheed Electra de succesvolle route van de Vickers Viscount had overgenomen, werd bekend dat het toestel vervangen zou worden door de DC-9. Douglas kampte echter met leveringsproblemen, waardoor KLM op zoek moest naar een alternatief. De oplossing werd gevonden in een wet lease van een British Eagle BAC One Eleven. Het vliegtuig met de registratie G-ATPJ werd overgeschilderd en vloog voor het eerst van Zestienhoven naar Londen op 1 april 1968. Eind augustus van dat jaar werd de leaseovereenkomst alweer beëindigd en werd er op de route een KLM DC-9-32 ingezet.
Zestienhoven – Londen
Pas na het afschaffen van de gewichtsbeperking van 20 ton op Rotterdam Zestienhoven eind jaren 50, konden er grotere commerciële vliegtuigen landen op de luchthaven. Naar aanleiding daarvan, besloot de KLM vluchten te gaan uitvoeren vanaf Zestienhoven naar Londen. In eerste instantie werd de route gevlogen door een Vickers Viscount en deze werd later vervangen door modernere types. In 1978 werd de route overgenomen door dochtermaatschappij NLM Cityhopper en sinds 2008 vliegt KLM helemaal niet meer op deze route. Tegenwoordig wordt de route gemiddeld zo’n 5 keer per dag uitgevoerd door BA Cityflyer met een Embraer E190.
BAC One-Eleven
Het verhaal van de BAC One Eleven begon met een ontwerp van Hunting Aircraft. De Engelse vliegtuigbouwer had de visie om een straalvliegtuig te ontwerpen met plek voor 30 passagiers; de Hunting 107. In 1960 vormden onder druk van de Britse regering Hunting, Vickers Bristol en English Electric samen de British Aircraft Corperation (BAC). De Hunting 107 werd opnieuw ontworpen omdat er behoefte was aan een vliegtuig met meer capaciteit. Het vliegtuig werd uiteindelijk omgedoopt tot de BAC One Eleven en had een capaciteit van 80 passagiers. De BAC 1-11 is daarna flink verder ontwikkeld met meerdere modellen die pasten bij de behoeften van de maatschappijen. Uiteindelijk zijn er 244 toestellen geproduceerd, zowel militair als civiel.
KLM
Begin jaren 60 ging het hard voor de KLM, de DC-8 deed zijn intrede en er werd gevlogen naar Tokio, Logischerwijs bleef KLM hierna verder innoveren in de nieuwste toestellen. In 1966 ontving KLM de eerste DC-9’s waarna velen volgenden. De DC-9 verving op veel routes ingehuurde toestellen en oudere toestellen waaronder de Lockeed L-188 Electra. In 2008 vloog KLM voor het laatst met een lijndienst naar Rotterdam. De luchthaven wordt door KLM nog wel regelmatig gebruikt als uitwijkluchthaven van Schiphol.
British Eagle
Opgericht door een veteraan uit de Tweede Wereldoorlog, begon de airline in 1948 met het uitvoeren van vrachtvluchten. Daarna pionierde de maatschappij onder andere door vakantievluchten aan te bieden tegen een laag tarief en het aanbieden van wet-leases. Maatschappijen als KLM, SAS en Swissair maakte hier dankbaar gebruik van. Door de crisis van die tijd ging het bedrijf door financiële problemen in november 1968 failliet. British Eagle werd uiteindelijk met een vloot van 23 vliegtuigen een van Engelands grootste maatschappijen van die tijd.
Rotterdam The Hague Airport
Na de Tweede Wereldoorlog werd op aandringen van havenondernemers het vliegveld Rotterdam Zestienhoven in 1956 geopend. De startbaan was met 1300 meter net lang genoeg voor de eerste commerciële vluchten. De luchthaven groeide flink, totdat in 1970 plannen gemaakt werden om het vliegveld te schrappen om zo plaats te maken voor de bouw van huizen. Deze onzekere toekomst weerhield een groot aantal maatschappijen ervan om op Rotterdam te vliegen en de groei stokte. De luchthaven wist open te blijven en begon zelfs in de jaren 90 weer met groeien. De naam van het vliegveld werd een aantal keren veranderd, tot in 2010 de officiële naam van het vliegveld Rotterdam The Hague Airport werd.
Dit artikel is in december 2020 voor Up in the Sky geschreven door Jelle Harberts.
Verschillend
VWO