De onmisbare luchtverbindingen van het Aostadal

In het uiterste noordwesten van Italië, grenzend aan Zwitserland en Frankrijk, bevindt zich een kleine, bergachtige streek, die door de meeste toeristen wordt overgeslagen op weg naar zonniger oorden. Ten onrechte, want het Valle d’Aosta heeft veel te bieden qua natuur (Monte Bianco, Gran Paradiso, Monte Rosa) en cultuurhistorie. Het Aostadal is het gemakkelijkst te bereiken vanuit Frankrijk, via de Mont Blanc-tunnel. De rustige snelweg A5, die het dal doorkruist, leidt je royaal binnen twee uur naar Torino. Redacteur Remco de Wit van Up in the Sky nam een kijkje in het Aostadal door en kwam naast veel natuurschoon ook nog enige interessante luchtvaartlocaties tegen.

Romeins
Aosta heeft 35.000 inwoners en is de hoofdplaats van het gelijknamige dal. Vergeleken met de naburige Franse en Zwitserse grotere plaatsen (Chamonix, Sion, Visp) valt Aosta in positieve zin op. Dat komt vooral door zijn Romeinse verleden, de stad is ruim 2.000 jaar oud. Er zijn nog verschillende overblijfselen uit de oude tijd, zoals het forum, amfitheater en stadsmuren met poorten. Enkele kilometers ten oosten van de stad bevindt zich het enige vliegveld van het Aostadal, vaak aangeduid als Saint-Christophe, naar de buurgemeente van Aosta .

Corrado Gex
Het vliegveld van Aosta is vernoemd naar Corrado Gex, een Italiaanse politicus en vlieger. Corrado studeerde rechten en ging al op jonge leeftijd de politiek in. Hij werd minister van onderwijs in de Raad van de Aostavallei en later vertegenwoordigde hij deze streek in het Italiaanse parlement. Hij was ook een sportfan en dan met name van de lichte luchtvaart. Als eerste kreeg hij vergunning om op een gletsjer te landen. Op 25 april 1966 kwam hij om het leven, toen zijn Pilatus Porter neerstortte in de buurt van Castelnuovo di Ceva. De oorzaak van het ongeluk is nooit opgehelderd, er waren geruchten dat het om een moord zou gaan.

Aeroporto d’Aosta
Het vliegveld van Aosta lijkt een modern regionaal vliegveld met een verharde startbaan van 1.500 meter, een groot platform, stationsgebouw, restaurant, verschillende hangars en een heuse poortwachter in de vorm van een F86 Sabre-straaljager. Toch waren er tijdens het tiendaagse verblijf van de verslaggever nauwelijks vliegbewegingen. Of dat in het winter(sport)seizoen anders is? Feit is dat het aantal gebaseerde toestellen erg klein is. Air Green is aanwezig met een moderne Agusta AB139 reddingshelikopter. Ook Helops vliegt met enkele helikopters vanaf Aosta. Verder is er wat gedartel in de lucht van (motor)zwevers en sportvliegtuigjes van de plaatselijke aeroclub en dan heb je het gehad. Des te opvallender is de strikte beveiliging; overal metershoge hekken en omheining, zodat er voor de luchtvaartenthousiast niet veel te genieten valt.

Elicottero
In een bergachtig gebied zijn helikopters onmisbaar. Ze zijn dan ook op verschillende locaties aanwezig in het Aostadal. Grootste operator is Pellissier Helicopter. De vloot van dit bedrijf omvat helikopters van de types Eurocopter AS350 Ecureuil en SA315 Lama. Daarnaast beschikt men over heli’s uit de Agusta Westland stal, zoals de AW109 en AW119. Pellissier vliegt vanaf bases verspreid over het Aostadal: Courmayeur, Saint-Pierre, Gressoney-La Trinité en Verres.

Andere helikopterbedrijven, die actief zijn in het Valle d’Aosta, zijn GMH Helicopter Services (AS350 en R44, in Entreves) en Airgreen in Saint Denis. In Breuil-Cervinia, aan de voet van de Monte Cervino (Matterhorn), is ook een heliport, maar deze wordt vooral ’s winters gebruikt.