Vincent “Jell-O” Aiello is een voormalig gevechtsvlieger bij de Amerikaanse marine, met meer dan 3000 vlieguren op de F/A-18 Hornet en Super Hornet. In 2018 begon hij de Fighter Pilot Podcast, een internetshow over de wereld van militaire luchtvaart. Eerder dit jaar publiceerde hij zijn eerste boek, Through the Yellow Visor. Up in the Sky sprak exclusief met hem via een videoverbinding.
Fighter Pilot Podcast (FPP) wordt omschreven als ‘de internetshow over de fascinerende wereld van de militaire luchtvaart: de vliegtuigen, de wapensystemen en, het allerbelangrijkste, de mensen.’ Aiello: ‘In 2018 startte ik met FPP als podcast. In de loop der jaren groeide die uit tot een internetshow, waarbij interviews op video en audio worden opgenomen voor zowel YouTube als de gebruikelijke podcast-apps. Wat onze luisteraars verbindt is een gedeelde interesse in vliegtuigen, wapensystemen en mensen die betrokken zijn bij alle aspecten van de militaire luchtvaart. We hebben ook behoorlijk wat luisteraars buiten de VS, waaronder een aanzienlijk aantal uit Nederland.’
Hindernissen overwinnen
In zijn memoires beschrijft Aiello hoe hij ervan droomde om straaljagerpiloot te worden nadat hij op achtjarige leeftijd naar een vliegshow was geweest. In de Verenigde Staten zijn er meerdere routes om militair vlieger te worden: via de luchtmacht, de marine of het marinierskorps. Er zijn verschillende programma’s beschikbaar, waarbij jonge mannen en vrouwen naar de hogeschool of universiteit kunnen gaan en tegelijkertijd het selectieprogramma voor piloten kunnen doorlopen. Omdat Vincent altijd in de buurt van de kust had gewoond, was de marine voor hem een voor de hand liggende keuze. Voordat hij werd geselecteerd voor het pilotenopleidingsprogramma, had hij een aantal hindernissen te overwinnen, die hij levendig beschrijft in zijn boek. Uiteindelijke lukte het hem om in 1997 in te stromen in de pilotenopleiding van de US Navy op NAS Withing Field, Florida, op de Beech T-34C Turbo Mentor. Daarna ging hij door naar NAS Meridian, Mississippi, om jets te leren vliegen, eerst op de T-2C Buckeye en vervolgens op de TA-4J Skyhawk. Nadat hij zijn wings had behaald, kon Vincent beginnen met de opleiding tot zijn droombaan: gevechtsvlieger op de F/A-18 Hornet.
Geen superhelden
‘De belangrijkste reden waarom ik mijn memoires heb geschreven, is om tegemoet te komen aan verzoeken van luisteraars van de Fighter Pilot Podcast. Het publiek dat ik in de loop der jaren heb opgebouwd, wilde meer weten over mij en mijn carrière als gevechtspiloot. Mijn comeback als gevechtspiloot na een openhartoperatie was zeker een van de verhalen die ik wilde vertellen. Daarnaast krijg ik veel vragen van luisteraars over wat ze moeten doen en welke kwaliteiten ze moeten hebben om piloot te worden. Gevechtspiloten, of eigenlijk alle piloten, zijn geen superhelden. Ze zijn ook geen Hollywood-types zoals Hangman of Maverick. Ik hoop dat ik kan laten zien dat piloten ook mensen zijn, met hun zwakheden en incidentele tekortkomingen.
Iets vreselijks
Het schrijfproces was zeker niet gemakkelijk voor Jell-O. Naast het beslissen welke verhalen hij zou opnemen in het boek en welke niet, gebeurde tijdens het schrijven van zijn memoires iets vreselijks. ‘Toen ik er net mee was begonnen, verloor ik mijn twee jaar oudere broer. Hij is omgekomen bij een motorongeluk, motorrijden was zijn grote passie. Deze traumatische gebeurtenis inspireerde me om het boek aan hem op te dragen. Heel bewust heb ik er meer van de met elkaar gedeelde momenten in opgenomen.’ Aiello slaagde erin in Through the Yellow Visor een goede balans te vinden tussen persoonlijke gebeurtenissen en “vliegverhalen”. ‘Voor zowel familie en vrienden buiten de luchtvaartwereld als voor lezers binnen de luchtvaartgemeenschap, waaronder de vele luisteraars van FPP, wilde ik dit boek schrijven. Ik heb geprobeerd beide groepen tevreden te stellen, hoewel ik daarvoor wel enkele compromissen moest sluiten!’ En waar verwijst de titel van het boek naar? De meeste vliegers hebben een donkergekleurd helmvizier (visor). Toen Vincent ooit de keuze kreeg, koos hij voor een geel vizier. Dat beviel wel en werd zijn “handelsmerk”.
Frisian Flag
Het eerste operationele Hornet-squadron van Vincent Aiello was VFA-86 “Sidewinders”, dat toen met de F/A-18C Hornet vloog. In het najaar van 1999 kwam een aantal toestellen van de Carrier Air Wing van het vliegdekschip naar Europa. Een van de oefeningen waaraan werd deelgenomen, was de “Frisian Flag” op vliegbasis Leeuwarden. Jell-O was als één van de gelukkigen van de partij. ‘We vlogen vanaf de Middellandse Zee, waar het vliegdekschip lag, via het Verenigd Koninkrijk, waar we een tankstop maakten. Ik herinner me dat op Leeuwarden honderden mensen op de grond stonden om ons te zien landen. Dat hadden we niet verwacht! Verder herinner ik me nog goed dat we briefings kregen van vliegers uit andere landen. De concepten zijn bekend, maar soms was de terminologie toch net even anders. Zo legde een piloot bijvoorbeeld uit wat we moesten doen als een toestel voor het opstijgen “crapped out” ging (dat wil zeggen kapot ging en niet kon vliegen): wij zouden dat een “fallout” noemen. Dat soort kleine verschillen waren interessant, maar uiteindelijk wisten we allemaal wat we moesten doen en hebben we het samen goed uitgevoerd.’
US Navy Topgun instructeur © Leonard van den Broek 
F-16 en F/A-18 Hornet van NAWDC (‘TOPGUN’) © Leonard van den Broek 
F/A-18C Hornet van NAWDC (‘TOPGUN’), in een ‘Russisch’ blauw kleurenschema en rode ster op de staart © Leonard van den Broek 
US Navy Fighter Weapons School (TOPGUN) embleem op de staart van een F/A-18 Hornet © Leonard van den Broek
TOPGUN
Na zijn stationering bij operationeel squadron VFA-86, maakte Jell-O de overstap naar “TOPGUN”, officieel bekend als “NSAWC” (Navy Strike and Air Warfare Center op NAS Fallon, Nevada). Aiello begon daar als cursist en werd vervolgens instructeur bij TOPGUN. Dit was zeker één van zijn persoonlijke doelen. Aiello: ‘TOPGUN als instituut wordt niet bepaald waarheidsgetrouw weergegeven in de films. Maar toen ik hoorde wat het inhield wilde ik ook “de beste van de besten” worden (dat klopt wel in de film) en was ik klaar voor de uitdaging.’
Een beetje vreemdgaan
Later in zijn carrière keerde Jell-O nog een keer terug naar NSAWC, nu om met de F-16 te vliegen. Uiteindelijk vergaarde hij 170 vlieguren op dit toestel. Ter vergelijking: hij heeft meer dan 3000 vlieguren op de F/A-18 Hornet en Super Hornet. Toen ik hem vroeg welk vliegtuigtype hij zou kiezen om nog één keer een vlucht in te maken, antwoordde hij: ‘Dat zou zonder twijfel een F/A-18C Hornet zijn. Aan het einde van mijn carrière bij de marine heb ik wel met de F-16 gevlogen, maar om een vergelijking te maken: de F/A-18 is als mijn vrouw; ik houd van haar, ik voel me op mijn gemak en ik ken haar heel goed. De F-16 voelde een beetje als vreemdgaan, denk ik; ze was nieuw, alles was anders en daarom spannend. Maar uiteindelijk ga je terug naar je “oude getrouwe”. Dat heb ik ook gedaan, want mijn allerlaatste vlucht als gevechtspiloot was in een “high-lot” F/A-18. De Hornet blijft mijn favoriete type. Als je er zo lang mee vliegt, meer dan 3000 uur, voelt het toch alsof het een deel van jezelf wordt.
Delta Air Lines
Wat Vincent Aiello en de Fighter Pilot Podcast in de nabije toekomst staan te wachten? ‘Ik word deze maand 55, dus ik verwacht nog een jaar of tien als piloot bij Delta Air Lines te werken. De toestellen waar ik momenteel op vlieg zijn de Boeing 757 en 767. Deze zullen vermoedelijk eerder bij Delta verdwijnen dan ikzelf. Dit betekent dat ik waarschijnlijk veel tijd zal moeten besteden aan het leren vliegen met een nieuw vliegtuigtype. Dat zal zeker een uitdaging zijn, maar hoe ouder ik word, hoe moeilijker dat zal zijn. Ik zal gewoon moeten afwachten hoe de zaken zich ontwikkelen. Wie weet maak ik vroeg of laat de overstap naar een Airbus.’
Niet de beste manier
De Fighter Pilot Podcast zal volgend jaar enkele veranderingen ondergaan. ‘In 2018 begonnen we met afleveringen met één type vliegtuig als onderwerp. In de loop der jaren groeide FPP uit tot een internetshow, waarbij interviews op video en audio worden opgenomen voor zowel YouTube als de gebruikelijke podcast-apps. We merken nu dat YouTube niet de beste manier is om langere interviews van meer dan een half uur te delen. Daarom gaan we in de nabije toekomst “terug naar onze roots” en richten ons weer op audio.’
Het was echt de gast
‘Sinds we zijn overgestapt op video, ligt de nadruk veel meer op mensen die hun verhaal vertellen, en wat een geweldige verhalen hebben we gehoord! Een goed voorbeeld is de aflevering over de C-2 Greyhound. Het is niet echt een flitsend of aantrekkelijk vliegtuig, maar veel luisteraars vertelden hoe leuk ze het vonden. Het was echt de gast die de aflevering tot een succes maakte!’
Minder vaak
‘Met FPP hebben we nu de meeste van onze doelen bereikt. Dus, zoals gezegd, zullen we ons meer richten op audio, zoals we in het begin deden. Er staan nog enkele andere veranderingen op stapel voor FPP in 2026. In wezen zal de show, na acht jaar met drie of vier afleveringen per maand, niet langer volgens een vast schema worden uitgezonden. Afleveringen zullen in plaats daarvan worden uitgebracht wanneer ze klaar zijn. Dat zal waarschijnlijk wel minder vaak zijn.’
Through the Yellow Visor: The Life and (Mis)Adventures of a US Navy Fighter Pilot
E. Vincent “Jell-O” Aiello
Hardcover en paperback | 410 pagina’s
ISBN: 9798992362008 | BVR Productions, 2025 | € 16,79 (paperback)
Verkrijgbaar in de boekhandel, online of via de auteur
Nu te bestellen: Transavia's Retro A321neo!🤩
Pre-order nu in de nieuwe webshop! Let op: limited edition, dus wees er snel bij!
Verschillend
